قرطبی تصریح کرده است که ازدواج با سایر محارم در بهشت جایز است؛ مگر با مادر و دختر؛ زیرا دلیل حرمت در دنیا، دشمنی و قطع رحم است که در بهشت چنین چیزی وجود ندارد

رسول خدا صلی الله علیه وآله، اهل بیتش را چراغ هدایت ، کشتی نجات ، و راه روشن الهی معرفی کرده است . بدیهی است کسانی که از این مسیر تخلف کرده‌اند، در ظلمات بی‌انتها و غرقاب متعفن شیطان گرفتار شده اند.

ازدواج با محارم، فکری است که حتی در جاهلیت هم طرفدار نداشته است؛ اما در میان مخالفان اهل بیت علیهم السلام کسانی هستند که خیال ازدواج با محارمشان را در سر می‌پروانند. عده‌ای از آن‌ها فتوا داده‌اند که ازدواج با محارم زنا محسوب نمی‌شود و اگر کسی چنین کند؛ حتی اگر بداند که حرام و محرم او است، حد شرعی ندارد . برخی دیگر که در این دنیا به این آرزوی شان نرسیده‌اند،  امید دارند که در بهشت به این آرزو برسند.

قرطبی ، دانشمند نامدار مالکی مذهب، یکی از کسانی است که فتوا داده است که جواز ازدواج با محارم در بهشت جایز است .

بجیرمی شافعی مشهور به جمل، متوفاى ۱۲۲۱هـ در چندین کتاب خود به این مسأله اشاره کرده است.

وی در کتاب تحفه الحبیب در دو جا همین مطلب را از قرطبی نقل کرده است:

وَقَالَ الْقُرْطُبِیُّ: یَجُوزُ نِکَاحُ الْمَحَارِمِ فِی الْجَنَّهِ مَا عَدَا الْأُصُولَ وَالْفُرُوعَ لِانْتِفَاءِ عِلَّهِ التَّحْرِیمِ وَهِیَ الْحِقْدُ وَالْبُغْضُ.

قرطبی گفته است: ازدواج با محارم در بهشت جایز است ، غیر از اصول و فروع (دختر و مادر)؛ زیرا علت تحریم که همان کینه و دشمنی باشد، در بهشت نیست.

و باز در جای دیگر نوشته است:

بَلْ صَرَّحَ الْقُرْطُبِیُّ بِأَنَّهُ یَجُوزُ نِکَاحُ سَائِرِ الْمَحَارِمِ فِی الْجَنَّهِ إلَّا الْأُمَّ وَالْبِنْتَ؛ لِأَنَّ الْعِلَّهَ هُنَا التَّبَاغُضُ وَقَطِیعَهُ الرَّحِمِ وَهِیَ مُنْتَفِیَهٌ هُنَاکَ.

بلکه قرطبی تصریح کرده است که ازدواج با سایر محارم در بهشت جایز است؛ مگر با مادر و دختر؛ زیرا دلیل حرمت در دنیا، دشمنی و قطع رحم است که در بهشت چنین چیزی وجود ندارد.

و  در حاشیه خود بر کتاب شرح منهج الطلاب می‌نویسد:

وَأَمَّا نِکَاحُ الْمَحَارِمِ فِی الْجَنَّهِ فَذَکَرَ الْقُرْطُبِیُّ أَنَّهُ لَا مَانِعَ مِنْهُ إلَّا فِی الْأُمِّ وَالْبِنْتِ..

اما ازدواج با محارم در بهشت، قرطبی گفته است که مانعی ندارد؛ مگر ازدواج با دختر و مادر.

و در حاشیه خود بر اصل کتاب منهج الطلاب هم نوشته است:

( قَوْلُهُ وَحَرُمَ جَمْعُ امْرَأَتَیْنِ إلَخْ ) أَیْ فِی الدُّنْیَا لَا فِی الْآخِرَهِ لِأَنَّ الْحُکْمَ یَدُورُ مَعَ الْعِلَّهِ وُجُودًا وَعَدَمًا لِأَنَّ الْعِلَّهَ التَّبَاغُضُ وَقَطِیعَهُ الرَّحِمِ وَهَذَا الْمَعْنَى مُنْتَفٍ فِی الْجَنَّهِ فَذَکَرَ الْقُرْطُبِیُّ أَنَّهُ لَا مَانِعَ مِنْهُ إلَّا فِی الْأُمِّ وَالْبِنْتِ بِرْمَاوِیٌّ ، وَفِی ع ش عَلَى م ر الْجَزْمُ بِجَوَازِ نِکَاحِ الْمَحَارِمِ فِی الْجَنَّهِ مَا عَدَا الْأُصُولَ وَالْفُرُوعَ .

(جمع بین دو خواهر حرام است) یعنی در دنیا حرام است نه در آخرت؛ زیرا حکم در وجود و عدم بر مدار علت می‌چرخد. علت حرمت جمع بین دو خواهر، دشمنی و قطع رحم است و این مسأله در بهشت وجود ندارد. پس قرطبی ذکر کرده است که این مسأله جایز است؛ مگر این که مادر و دختر باشند. و در … جواز ازدواج با محارم را در بهشت جایز دانسته است.

حال این که جمیل بجیری شافعی، در انتساب این فتوا به قرطبی راست گفته است یا دروغ به همفکران و هم‌کاسه های او مربوط است .

 

مستندات:

 

 


 

این نوع فتاوی، نشانه دوری از اهل بیت علیهم السلام و فراموش کردن سفارش آن حضرت است. و گر نه شاید هیچ انسان باغیرتی همچین فکری به ذهنش نرسد.