محمد بن إسماعیل الحسنی، مشهور به أمیر صنعانی متوفاى۱۱۸۲هـ که اشعاری هم در وصف محمد بن عبد الوهاب سروده است، به صراحت اعلام می‌کند که حدیث غدیر متواتر است و ابوبکر و عمر هم با امیرمؤمنان علیه السلام بیعت کرده و آن حضرت را «مولای» خود دانسته است.

وی در کتاب التنویر شرح جامع الصغیر در باره حدیث غدیر می‌نویسد:

۸۹۸۱ – “من کنت مولاه فعلی مولاه. (حم هـ) عن البراء (حم) عن بریده (ت ن هـ) والضیاء عن زید بن أرقم (صح)…. ولما سمع أبو بکر وعمر ذلک قالا فیما أخرجه الدارقطنی عن سعد بن أبی وقاص: “أمسیت یا ابن أبی طالب مولى کل مؤمن ومؤمنه”. وأخرج أیضًا أنه قیل لعمر “إنک تصنع بابن أبی طالب شیئًا لا تصنعه بغیره من الصحابه قال إنه مولای”. (حم هـ) عن البراء بن عازب (حم) عن بریده (هـ ت ن) والضیاء عن زید بن أرقم) رمز المصنف لصحته، وقال الهیثمی: رجال أحمد ثقات، وقال فی موضع آخر: ورجاله رجال الصحیح، وقال المصنف: حدیث متواتر.

التنویر شرح الجامع الصغیر ، ج۱۰، ص۳۸۶ـ۳۸۷

«حدیث من کنت مولاه فعلی مولاه . وقتی ابوبکر و عمر این جمله را شنیدند، بنابر نقل دارقطنی از سعد بن أبی وقاص گفتند:«پسر ابو طالب ! تو از الآن مولای هر مرد و زن مؤمن شدی». و همچنین نقل کرده که به عمر گفته شد: «تو با پسر ابو طالب برخوردی می‌کنی که با دیگر اصحاب نمی‌کنی» گفت: «زیرا او مولای من است»…

از نظر منصف: این روایت متواتر است».

 

بسیار روشن است که کلمه «مولی» نمی‌تواند در این جا به معنای دوست باشد؛ چون طبق دیدگاه اهل سنت، تمام صحابه با همدیگر دوست بودند؛ بنابراین «مولی» در این جا باید معنای دیگری بدهد که ویژه امیرمؤمنان علیه السلام است .

بله او مولای هر مرد و زن مؤمنی است…

به راستی چی شد که خلیفه دوم در این جا تبریک گفت و امیرمؤمنان علیه السلام را مولای خود خواند؛ اما  تنها پس از چند روز همه عهد و پیمان خود را به باد فراموشی سپرد و …