از دیدگاه سلفی‌ها تأویل آیات الهی ، شرک ، کفر و بدعت است ؛ اما گاهی اوقات خود آن‌ها آیات را تأویل کرده‌اند . بزرگانی همچون احمد بن حنبل و … هم طرفدار تأویل بوده‌اند…

 

 

دانلود فیلم برنامه

دانلود فیلم برنامه

 

اسکن های برنامه

اسکن های برنامه

 

فایل صوتی برنامه

فایل صوتی برنامه

موضوع : نقد و بررسی توحید وهابیت و اهل حدیث
برنامه : یهوابیت (۲)
تاریخ : ۰۴ / ۱۱ / ۹۵
مجری :
اللهم صل علی محمد وآل محمد وعجل فرجهم
خدمت شما بینندگان عزیز شبکه جهانی ولایت سلام و عرض ادب و احترام دارم . با قسمت دوم برنامه یهوابیت باموضوع نقد و بررسی توحید اهل حدیث و سلفی ها و وهابی ها با کارشناسی استاد یزدانی عزیز در خدمت شما هستیم .
استاد یزدانی :
اعوذ بالله من الشیطان اللعین الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله الذی اظهر الوجود ومنه بدأ کل حمد والیه یعود والصلاه والسلام علی الشاهد والمشهود لکل موجود محمد المحمود وعلی آله آل الله الودود خلفاء الله علی عالم الغیب والشهود سیما الحجه بن الحسن المهدی المنتظر الموعود .
بنده هم خدمت حضرتعالی و همچنین خدمت بینندگان عزیز شبکه جهانی ولایت ، سلام و عرض ادب و احترام دارم .
مجری :
این قسمت دوم از این برنامه است که اگر بیننده عزیزی نتوانسته قسمت اول را ببیند ، می تواند به قسمت آرشیو سایت شبکه جهانی ولایت دنبال کنند . ما در برنامه قبل به بحث های مقدماتی از جمله اهمیت توحید ، دیدگاه کلی شیعیان و پیروان اهل بیت (علیهم السلام) که برگرفته از معصومین است و هم چنین کلیاتی در مورد دیدگاه سلفی ها و اهل حدیث از زبان اهل سنت را بیان کردیم .
ان شاء الله امشب هم به یک موضوع بسیار بسیار مهم وکلیدی در مباحث توحیدی می پردازیم که چند برنامه ادامه خواهد داشت که تفصیل آن را استاد یزدانی بیان خواهند کرد .
استاد یزدانی :
ما در هفته گذشته کلیاتی از مباحث توحید را از دیدگاه اهل بیت (علیهم السلام) و همین طور از دیدگاه ابن تیمیه و برخی مباحث دیگر را بیان کردیم . ان شاء الله از این هفته به صورت جدی وارد مباحث اصلی توحید وهابیت خواهیم شد که در حقیقت همان توحید یهود است . همان مطالبی که کعب الاهبار و زید بن ثابت و عده ای دیگر از صحابه که از کتب یهود یاد گرفته بودند را وارد دین اسلام کردند و متأسفانه بنی امیه آن افکار را تلیغ کردند تا این که به دست ابن تیمیه رسید . او هم این مطالب را مستدل کرد و از همان روایاتی که عبد الله بن سلام و بقیه نقل کرده بودند ، دلیل آورد که متأسفانه دین شد و این دین امروز وهابیت و داعش شده که بخاطر این اسرائیلیاتی که یهود وارد دین اسلام کرده بود ، مسلمانان را می کشند .
بحث اصلی و اساسی در قضیه توحید ، موضوع تأویل است . تمام مسلمانان برای خداوند یقینا صفاتی قائل هستند . قرآن کریم صفات زیادی را برای خداوند آورده . روایات شیعه و روایات اهل سنت صفاتی مثل دست ، وجه ، رجل و اعضای بدنی که برای انسان ها وجود دارد را برای خداوند هم آوردند . اما در این جا یکی دو مذهب است مثل مذهب تعطیل که می گویند : ما در این باره اظهار نظر نمی کنیم . نه به ظاهر عمل می کنیم و نه تأویل می کنیم . شاید امروز کسی پیرو این مذهب نباشد .
مذهب تأویل است که تمام مسلمانان بلااستثناء ، آن هایی که مذهب کلامی هستند ، چه اشاعره ، چه معتزله و چه ماتریدیه و چه شیعه انثی عشریه ، قائل به تأویل هستند . یعنی باید این صفات را به تأویل ببریم . مقصود معنای ظاهری این صفات نیست ؛ بلکه برای این کلمات باید به دنبال معنای مجازی اش گشت و نمی تواند مراد معنای حقیقی باشد . چون اگر ما برای خداوند دست و پا و صورت و جهت و حد قائل باشیم ، این ها همه سر از تجسیم در می آورد که تجسیم قطعا از نظر مسلمانان کفر است .
اما مذهب دیگری به نام اهل حدیث هستند که خود را به احمد بن حنبل منتسب می کنند . در صورتی که ربطی به افکار احمد بن حنبل ندارند . ما ثابت می کنیم که احمدبن حنبل هم با این افکار مخالف است . این ها قائل هستند که ما حق تأویل نداریم و به عبارت دیگر ظاهر گرا هستند . هر صفتی که خداوند در قرآن برای خودش نقل کرده ، حقیقت را مشخص کرده . اگر خداوند گفته دو دست دارد ، یَدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ ، یعنی واقعا خدا دو دست دارد . اما این که چگونه است ؟ می گویند : ما کیفیت آن را نمی دانیم و ربطی هم به ما ندارد . دستی است که لایق خود خداوند است . این که این دست چطور است ؟ نمی شود که دستی باشد ،‌حقیقت هم داشته باشد ، معنای حقیقی دست را هم اراده کند ؛ اما کیفیتی نداشته باشد. باید کیفیتی داشته باشد . اگر کیفیت هم داشته باشد ، حتما باید جسم باشد . اگر خداوند جسم باشد ، باید مرکب باشد . مرکب هم شامل دست و پا و صورت و چشم و مو است .
این نظری است که آقایان دارند و روی آن مانور می دهند . تمام کسانی که مخالف این ها هستند را تکفیر کردند . صراحتا گفتند : اشاعره به خاطر این که صفات را به تأویل می برند ، کافر هستند . احناف به این دلیل که ماتریدی هستند و صفات را به تأویل می برند و به ظاهر آن عمل نمی کنند ، کافر و مشرک و مهدور الدم هستند . ان شاء الله در برنامه های متعدد این فتاوا را به تفصیل خواهم خواند . حتی به صراحت نام بردند که آقای نووی از اهل سنت نیست ، به این دلیل که صفات را تأویل برده است .
ابن حجر عسقلانی که کسی را در علم حدیث بزرگتر از او ندارند را سنی نمی دانند ، به این دلیل که صفات را به تأویل می برند . ابن حجر هیثمی سنی نیست . فخر الدین رازی سنی نیست ؛ بلکه زندیق است . ان شاء الله مستنداتش را مفصل خواهم آورد .
این ها مدعی هستند تأویل حرام و حتی شرک است و کسی حق ندارد صفات خداوند را تأویل ببرد. این اساس بحث ما است . اگر در آینده روایتی از کتاب اهل سنت یا شیعه آوردند که خداوند دو دست در سمت راست دارند ، ما می گوییم این ها مشکلی ندارد ، چون ما این ها را تأویل می بریم . اگر گفتند : جاء ربک ، خدا آمد یا خدا این طرف یا آن طرف رفت یا خدا نزول کرد ، ما همه این ها را تأویل می بریم و هیچ مشکلی با این ها نداریم و آن ها را شرک و کفر هم نمی داند . اما این ها به تأویل نمی برند و می گویند : ظاهر و حقیقت صفات همین است .
معنای تأویل
از دیدگاه ابن عثمین در کتاب شرح العقیده الواسطیه ، تألیف ابن تیمیه حرانی ، با تحقیق شیخ محمد بن صالح العثیمن ، جلد اول ، چاپ دار ابن جوزی ، صفحه ۸۸ :
الوجه الرابع : ان التأویل لیس مذموما کله ، قال النبی علیه الصلاه والسلام : الله فقهه فی الدین وعلمه التأویل . وقال الله تعالی : وَمَا یَعْلَمُ تَأْوِیلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَالرَّاسِخُونَ فِی الْعِلْمِ . آل عمران / ۷ ، فالمتد بانهم یعلمون التأویل . التأویل لیس کله مذموما ، لان التأویل له معان متعدده یکون بمعنی التفسیر ، ویکون بمعنی العاقبه والمآل ویکون بمعنی صرف اللفظ عن ظاهره .
( أ ) یکون بمعنى التفسیر ، کثیر من المفسرین عندما یفسرون الآیه ، یقولون : تأویل قوله تعالى کذا وکذا . ثم یذکرون المعنى . وسمی التفسیر تأویلا ، لأننا أولنا الکلام ، أی : جعلناه یؤول إلى معناه المراد به.
( ب ) تأویل بمعنى : عاقبه الشیء ، وهذا إن ورد فی طلب ، فتأویله فعله إن کان أمرا وترکه إن کان نهیا ، وإن ورد فی خبر ، فتأویله وقوعه ….
ومنه قول یوسف لما خر له أبواه وإخوته سجدا قال : هذا تأویل رؤیای من قبل [ یوسف : ۱۰۰ ] : هذا وقوع رؤیای ، لأنه قال ذلک بعد أن سجدوا له .
( ج – ) المعنى الثالث للتأویل : صرف اللفظ عن ظاهره , وهذا النوع ینقسم إلى محمود ومذموم ، فإن دل علیه دلیل ، فهو محمود النوع ویکون من القسم الأول ، وهو التفسیر ، وإن لم یدل علیه دلیل ، فهو مذموم ، ویکون من باب التحریف ، ولیس من باب التأویل .
وهذا الثانی هو الذی درج علیه أهل التحریف فی صفات الله عز وجل .
مثاله قوله تعالى : الرحمن على العرش استوى [ طه : ۵ ] : ظاهر اللفظ أن الله تعالى استوى على العرش : استقر علیه ، وعلا علیه ، فإذا قال قائل : معنى ( استوى ) : استولى على العرش ، فنقول : هذا تأویل عندک لأنک صرفت اللفظ عن ظاهره ، لکن هذا تحریف فی الحقیقه ، لأنه ما دل علیه دلیل ، بل الدلیل على خلافه ، کما سیأتی إن شاء الله
هر تأویل مذموم نیست . رسول خدا (صلی الله علیه وآله) برای یکی از اصحاب خودش دعا می کند که خدایا به او علم تأویل بیاموز . یا این که در قرآن در مورد تأویل آمده .
همه تأویل ها بد نیست . تأویل معانی متعدد دارد . گاهی به معنای تفسیر و گاهی به معنای عاقبت و نهایت یک چیزی است و گاهی هم به معنای صرف لفظ از ظاهرش است .
اولین قسم از اقسام تأویل گاهی به معنای تفسیر است . مثل قول بسیاری از مفسرین که می گویند: تفسیر فلان آیه چنین و چنان است . بعد معنای آیه را ذکر می کند . این تفسیر نامیده می شود . مقصود این لفظ خداوند را می خواهیم مشخص کنیم .
به این هم تأویل گفتند ؛ اما این تأویل را هیچ کس مذموم نمی داند .
قسم دوم ، به معنای عاقبت شیء است . مثلا آیه ای که در سوره یوسف آمده : هَذَا تَأْوِیلُ رُؤْیَایَ مِنْ قَبْلُ ، تأویل در این جا می شود : وقوع رؤیای من این شد که این ها بر من سجده کنند .
مطالب دیگری را هم بیان می کند که نه تأویل به معنای تفسیر و نه تأویل به معنای عاقبت منظور ما نیست . بحث سومی که مورد بحث ما است :
قسم سوم از تأویل ، صرف نظر از ظاهر مطلب است .
آیه ای در قرآن است که ما نمی توانیم به ظاهر آن عمل کنیم . به همین دلیل مجبوریم از ظاهرش دست بکشیم .
این تأویل گاهی خوب است و گاهی بد . اگر ما دلیلی برای آن داشته باشیم ، این خوب است که همان تفسیر می شود . اما اگر دلیلی نداشته باشیم ، این مذموم و از باب تحریف است و تأویل محسوب نمی شود . مثال می زند : الرَّحْمَنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى .
اگر کسی ” استوی ” را به معنای تسلط بر عرش یا قدرت بر عرش بگیرید ، این تأویل جایز نیست ؛ چون از ظاهر لفظ عدول کردیم و در حقیقت این تحریف است و دلیلی بر آن ندارد .
بر همه این ها دلیل وجود دارد ؛ اما این ها چشمانشان را می بندند و نمی بینند . در ادامه آیات دیگری را بیان کرده و توضیح می دهد . در خصوص تعطیل و تحریف هم مطالبی را بیان می کند :
ما
الفرق بین التعطیل والتحریف ؟
قلنا : التحریف فی الدلیل , والتعطیل فی المدلول ، فمثلا :
إذا قال قائل : معنى قوله تعالى بل یداه مبسوطتان [ المائده : ۶۴ ] ، أی بل قوتاه هذا محرف للدلیل ، ومعطل للمراد الصحیح ، لأن المراد الید الحقیقیه ، فقد عطل المعنى المراد ، وأثبت معنى غیر المراد . وإذا قال : بل یداه مبسوطتان ، لا أدری ! أفوض الأمر إلى الله ، لا أثبت الید الحقیقیه ، ولا الید المحرف إلیها اللفظ . نقول : هذا معطل ، ولیس بمحرف ، لأنه لم یغیر معنى اللفظ ، ولم یفسره بغیر مراده ، لکن عطل معناه الذی یراد به ، وهو إثبات الید لله عز وجل .
أهل السنه والجماعه یتبرءون من الطریقتین :
الطریقه الأولى : التی هی تحریف اللفظ بتعطیل معناه الحقیقی المراد إلى معنى غیر مراد .
والطریقه الثانیه : وهی طریقه أهل التفویض ، فهم لا یفوضون المعنى کما یقول المفوضه بل یقولون : نحن نقول : بل یداه ، أی : یداه الحقیقیتان مبسوطتان ، وهما غیر القوه والنعمه ….
فرق بین تعطیل و تحریف چیست ؟
مثال می زند و می گوید : یَدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ ،
دست خداوند باز است ، یعنی چه ؟ اگر کسی بگوید : خدا قدرت و توانایی دارد ، این همان تأویل محرف است و به مراد صحیح تعطیل است . مراد حقیقی ، دست حقیقی است .
اگر کسی بگوید : منظور از این آیه این است که خداوند بخیل نیست و بخشش و کرم دارد یا خداوند قدرت دارد و می تواند هر کاری انجام دهد ، این تحریف و تأویل مذموم است و عدول از صرف ظاهر می باشد .
این ها محرف و معطل است و ما آن را قبول نداریم . اهل سنت از هر دو طریق بری است .
منظور از اهل سنت در این جا ،‌اهل حدیث و پیروان ابن تیمیه و شاگردانش است . وگرنه اهل سنت از کسی که ” دست ” را به معنای حقیقی بگیرد ، بیزار است .
ابن عثیمن ، شرح العقیده الواسطیه ، ج ۱ ، چاپ دار ابن جوزی ، ص ۸۸ به بعد
خلاصه این که تأویل از دیدگاه ابن عثیمن ،سه معنا دارد . اول ، به معنای تفسیر است که هیچ کس با این معنا مشکلی ندارد . دوم ، تأویل به معنای عاقبت است . سوم ، به معنای صرف نظر از ظاهر معنای کلمه که گاهی خوب است و گاهی هم بد است . اگر برای آن دلیل داشته باشیم ،‌خوب است . اگر هم دلیل و قرینه ای برای تأیید آن نداشته باشیم ، مذموم و تحریف است . فتاوای متعددی هم بعد از آن می آورند که ان شاء الله نشان خواهم داد که این ها چه معانی تندی مقصودشان است .
مجری :
تا این جا توضیحاتی و مقدماتی برای مفهوم تأویل و انواع آن از دیدگاه یکی از علمای سرشناس وهابیت معاصر ، آقای بن عثیمن ، که به شهادت بعضی از علمای سلفی ایشان ابن تیمیه دوران است . کلیپ اول را که نظر یکی از علمای اهل سنت است .
کلیپ ۱ ) :
مولوی محمد عمر سربازی :
علامه زینوی علامه بدر ، امثال البانی را به شدت محکوم کردند . آقا ( کسی که سربازی این جملات را از او نقل می کند ) می نویسد : این ها هیچ علاقه ای به سلف ندارند و به کلی ارتباطی با سلف ندارند . این ها عقیده تجسیم دارند و مجسمه هستند .مجسمه گروهی است در دنیا که برای خدا جسم قائلند . این ها قائلند که خدا نعوذ بالله مانند انسانی بالای عرش نشسته . عرش مانند نشستگاه و کرسی قدمگاه خدا است . پاهای خدا روی صندلی گذاشته شده مثل انسانی که دارای جسم است . کلا نظر استاد این است . آن آقا درباره آن ها خیلی تردید داشت . سلفی برای این اسمش را سلفی گذاشته تا مردم را فریب دهند که ما عقیده سلف صالح داریم . این جمله ، جمله فریب است . جمله سیاسی است . جمله فریب است که آن را استفاده می کنند . والا عقاید آن ها پر است از عقاید مجسمه . برای خدا تجسیم قائلند ‌،دست و پا قائلند . درباره الله تعالی می گویند : طوری بر سر عرش نشسته است که انسان روی کرسی نشسته است العیاذ بالله ! و آن ها این فکر را تبلیغ می کنند . استاد صراحتا نوشته است که این ها تمام مذاهب اربعه را مشرک می دانند . حتی نوشته است هر چند به زبان نمی آورد ؛ ولی در دلشان ابوحنیفه را مشرک می دانند . اسم شافعی را مشرک می دانند . امام احمد را مشرک می دانند و مالک را مشرک می دانند و پیروان آن ها همینطور .
آقا مستقیم و با دلیل این ها را نوشته است که زینوی اینطور گفته : پدر این را گفته است . این کلمات همان ها است که من برای شما نقل کردم . خیلی خوب نوشته است . نوشته است که آن ها (سلفی ها ) تمام علمای ما را مشرک گفته اند . حتی افرادی مانند ابن کثیر از همین علما است . ابن حجر عسقلانی از همین مردم است . ملا علی قاری از همین افراد هستند تمام علما را گفته اند . درباره همین آیات با آن ها بحث شده است . این یک مذهب سیاسی خیلی فاسد است .
جهت جلب نظر مردم تلاش می کنند با اسم سلف که این مکر و فریب است . وقتی آدم بد بیاد بد با بد مناسبت دارد . بعضی گروه ها با این ها در بعضی موارد دوست می شوند . به جز دیوبندی های ما که دروغ نمی گویند . بقیه گروه ها با آن ها موافقاتی دارد . خلاصه عقیده
من به آن ها رسیده است . من بارها در حرمین شریفین با آن ها مناظره داشتیم ، درباره استقرار خدا بر عرش .
اهل سنت و جماعت تأویل نزد آن ها را نمی پذیرند . آن ها می گویند ما تفویض می کنیم ولی دروغ می گویند برای تفویض سندی ندارند . آن ها تأویل را به کلی رد می کنند از امامان اربعه و بالاتر از آن صحابه ابن عباس و دیگران تأویل وارد شده است . آن ها تأویل را کلا رد می کنند و به همه آن ها مشرک می گویند ماتریدی و اشعری ها همه مشرک هستند . چون آن ها اهل تأویلند و اهل تأویل مشرکند . خلاصه این ها عقیده اهل سنت نیست .
ثم استوی علی العرش معنیش این نیست که خداوند جسم است و بر سر تخت نشسته و پاهایش بر سر کرسی است نعوذ بالله . ثم استوی علی العرش بعد از این که کائنات را آفرید ، قدرتش و تصرف و تسلطش را برای انتظام امور بر قرار کرد و تسلط خود را بر عرش جاری کرد . الله تعالی مرکز اصدار احکام است . مَا لَکُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِیٍّ وَلَا شَفِیعٍ أَفَلَا تَتَذَکَّرُونَ (۴) یُدَبِّرُ الْأَمْرَ مِنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ یَعْرُجُ إِلَیْهِ فِی یَوْمٍ کَانَ مِقْدَارُهُ أَلْفَ سَنَهٍ مِمَّا تَعُدُّونَ (۵)
یدبر یعنی انتظام می کند . یعنی الله تعالی مدبر است . تدبر کنند نظام عالم و آدم است . البته فرشته ها مأمور انتظام امور هستند و به دستور خدا انتظام امور را انجام می دهند .
مجری :
جناب محمد عمر سربازی از علمای سرشناس اهل سنت داخل ایران و شرق کشور بودند که خیلی صریح گفتند : سلفی ها و کسانی که ادعای سلفی گری دارند ،‌دروغ می گویند و این ها مجسمه هستند و عقایدشان منجر به تجسیم می شود . ایشان گفتند که این ها علما و ائمه ی اربعه اهل سنت را مشرک میدانند . به خاطر همین در بحث تأویل ، تقلید را شرک می دانند . این همان چیزی است که ما اسمش را وهابیت گذاشته ایم . حال اگر کسی می خواهد این اسم را تغییر دهد ، ما مشکلی نداریم . ولی مهم این است که چنین تفکری جدای از تفکرات اهل سنت است .
استاد یزدانی :
جا دارد ما از برادران عزیزی که این کلیپ را برای ما پیدا کردند و فرستادند ، تشکر کنیم . خیلی واضح است . مولوی محمد عمر سربازی ، استاد همه علمای حال حاضر سیستان و بلوچستان است . همین عکسی که نشان دادند ،‌در کنار جناب عبد الحمید ، رئیس دار العلوم زاهدان است . خود ایشان شاگرد مولوی سربازی بوده ، تمام بزرگانی که امروز شما آن ها را به نحویی می شناسید ، سر سفره محمد عمر سربازی بزرگ شده و ایشان در تصوف و عرفان به جایی رسیدند که لقب قطب الارشاد یا قطب الاقطاب را گرفتند . ایشان در حقیقت بزرگترین عالم سیستان و بلوچستان است و خیلی واضح و آشکار تفاوت وهابیت و اهل سنت را در بحث خداوند توضیح میدهند . ضرورت دارد که این کلیپ را بارها و بارها پخش کنیم . در کانال شبکه جهانی ولایت و سایت های مختلف خواهیم گذاشت تا برادران عزیز بلوچ با عقیده واقعی اهل سنت آشنا شوند ، نه با این عقاید محرفی که این سلفی های دروغگو توضیح می دهند و تبیین می کنند و می گویند : ما اهل سنت هستیم . اهل سنت آقای محمد عمر سربازی و عبد الرحمن سربازی ، محمد یوسف حسین پور است که برای مردم سیستان و بلوچستان هم شناخته شده است و هم قابل احترام و مشهور و معروف هستند .
همین امشب از آقای ابن عثیمن خواندیم که اگر کسی آیه ” الرحمن علی العرش استوی ” را بخواهد به معنای استولا بگیرد ،‌ قرآن را تحریف کرده و تأویل محرف است که مذموم می باشد که آن ها به شدت رد می کنند . ایشان دقیقا بر عکس ابن عثیمن حرف زدند .
بنده فتاوی علمای وهابی را در مورد تأویل بیان خواهم کرد .
فتاوای علمای وهابی در مورد تأویل
۱ . بن باز
در کتاب مجموع فتاوی ، تألیف بن باز ، چاپ دار القاسم ، جلد ۲ ، با تحقیق دکتر محمد بن سعد الشویعر ، کتاب التوحید ، صفحه ۱۰۶ :
ولا یجوز تأویل الصفات ، ولا صرفها عن ظاهرها اللائق بالله ، ولا تفویضها ، بل هذا کله من اعتقاد أهل البدع ، أما أهل السنه والجماعه فلا یؤولون آیات الصفات وأحادیثها ولا یصرفونها عن ظاهرها ولا یفوضونها ، بل یعتقدون أن جمیع ما دلت علیه من المعنى کله حق ثابت لله لائق به سبحانه لا یشابه فیه خلقه….
وقال سبحانه : { لیس کمثله شیء وهو السمیع البصیر } ( $ ۱۷۲ $ ۵ ) فنفى عن نفسه مماثله الخلق وأثبت لنفسه السمع والبصر على الوجه اللائق به وهکذا بقیه الصفات . ونوصیک أیضا بمطالعه جواب شیخ الإسلام ابن تیمیه لأهل حماه ، وجوابه لأهل تدمر ، ففی الجوابین خیر عظیم وتفصیل لکلام أهل السنه ونقل لبعض کلامهم ولا سیما الحمویه ، کما أن فیهما الرد الکافی على أهل البدع .
ونوصیک أیضا بمطالعه ( القصیده النونیه ) و ( مختصر الصواعق المرسله ) وکلاهما للعلامه ابن القیم رحمه الله ، وفیهما من البیان والإیضاح لأقوال أهل السنه ….
تأویل صفات و این که ما این صفات را از ظاهرش که لایق خداوند است ، برگردانیم ،‌جایز نیست . حق این که تفویض کنم هم نداریم . بلکه همه کسانی که صفات خداوند را تأویل می برند ، اهل بدعت هستند . اما اهل سنت و جماعت (اهل الحدیث والوهابیت ) آیات صفات را تأویل نمی برند . احادیث صفات را هم تأویل نمی برند و آن ها را از معنای ظاهری صرف نکرده و تفویض هم نمی کنند . تمام صفاتی که دلیلی برای آن ها وجود دارد ، ثابت و قطعی و لایق خداوند است . البته تشبیه نیست ، به این دلیل که خداوند می فرماید : لیس کمثله شیء وهو السمیع البصیر
نفس این صفات به دلائلی درست نیست . برای فهمیدن علت به جواب شیخ الاسلام ابن تیمیه که به اهل حماد و تدمر داده ،‌بخوانید . در این دو جوابیه که ابن تیمیه داده بود ، رد کافی برای اهل بدعت است .
اهل بدعت در این جا همان اهل سنت واقعی هستند که آقایان از آن ها به اهل بدعت نام می برند.
توصیه می کنم که کتاب قصیده النونیه و مختصرصواعق المرسله را بخوانید که این ها همه رد بر اهل بدعت هستند .
بن باز ، مجموع فتاوی ، ج ۲ ، با تحقیق محمد بن سعد الشویعر ، چاپ دار القاسم ، ص ۱۰۶ به بعد
بنابراین خلاصه سخن آقای بن باز این می شود اهل سنت به زعم خودشان ، تأویل را جایز نمی دانند ؛ اما اهل بدعت جایز می دانند . یعنی تنها و تنها اهل حدیث و پیروان ابن تیمیه و همفکرانشان اهل سنت هستند . بقیه مسلمانان که بر تأویل اتفاق نظر دارند ، اهل بدعت هستند . در این جا است که تفاوت مسلمانان با یهوابیت مشخص می شود . ما هم می خواهیم همین تفاوت را ثابت کنیم . البته ایشان خیلی تند صحبت نکرده بود. ایشان فقط گفته بود که این ها اهل بدعت هستند . ما میتوانیم در این جا کل بدعۀ ضلالۀ و کل ضلالۀ فی النار را به کار ببریم ؛ ولی در هر صورت حرف ایشان خیلی تند نیست .
بنده حرفی تندتر از آقای فوزان بیان کنم . فتاوای تکفیری ایشان که به خصوص بر ضد شیعه است ، بسیار مشهور است .
کتاب الارشاد ، تألیف آقای صالح الفوزان ، جلد اول ، چاپ عربستان ، صفحه ۱۱۹ علیه تأویل صحبت می کند :
ما سه نوع توحید داریم ، توحید در ربوبیت ، توحید عبودیت .
این تقسیم بندی در تاریخ اسلام تا قبل از ابن تیمیه سابقه ندارد . هیچ کس از مسلمنان چه در زمان رسول خدا (صلی الله علیه واله) و چه بعد از آن حضرت در عصر بنی امیه ، چنین تقسیم بندی نبوده . فقط ابن تیمیه آمد و گفت : توحید دو نوع دارد ، توحید ربوبی و توحید عبودی که در این جا هم همان آمده. در این جا آقای فوزان قسم سومی را مطرح می کند :
والقسم الثالث : وهو توحید الاسماء والصفات : ویعنی اثبات ما اثبته الله لنفسه او اثبته له رسوله من صفات الکمال . ونفی ما نفاه الله عن نفسه او نفاه عنه رسوله من الصفات النقص علی حد قوله تعالی : ولیس کمثله وهو السمیع البصیر , وهذا القسم داخل قد حجده الجهمیه وتلامیذهم من المعتزله والاشاعره وهو حقیقه داخل فی توحید الربوبیه لکن لما کثر منکروه وروجوا الشبه حوله افرد بالبحث وجعل قسما مستقلا والفت فیه المؤلفات الکثیره فالف الامام احمد رده المشهور علی الجهمیه والف ابنه عبد الله کتاب السنه ..
توحید در اسماء و صفات یعنی اثبات هر چیزی که خدا برای خودش ثابت کرده یا پیامبرش در صفات و کمال برای او ثابت کرده و نفی هر صفتی که خدا از خود نفی کرده یا هر صفتی که پیامبرش از او نفی کرده .
ما گفتیم : مقصود شیعه در توحید صفات یعنی صفاتی که خداوند دارد ، هیچ کس آن صفات را ندارد؛ اما معنای این ها با معنایی که بیان کردیم ، فرق دارد .
چون خداوند گفته : لیس کمثله شیء ، این قسم از توحید را جهمیه و شاگردان جهمیه از معتزله و اشاعره ، منکر شده اند .
پس تمام اهل سنت را بلا استثناء شامل می شود . فرقه های کلامی اهل سنت ، یا معتزله بودند که فکر نمی کنم کسی از آن ها باقی مانده باشد . یا اشعری هستند و یا ماتریدی هستند که اشعری و ماتریدی با هم تفاوت اساسی ندارند . در اصول با هم یکی هستند . حداکثر ۱۲ فرق جزئی با هم دارند . یعنی ماتریدی در حقیقت از همان اشعری جدا شده و تفاوت های جزیی با هم دارند . در حال حاضر می توانیم بگوییم همه اهل سنت دنیا اشعری هستند . حتی ماتریدی ها را هم می توان اشعری دانست . حداقل به خاطر این که صفات را به تأویل می برند ، ما می توانیم اشعری بنامیم .
می گوید : این قسم از صفات را جحد کردند .
جحد یعنی انکار بعد از یقین . یا به عبارتی انکار عامدانه . یقین دارند که خداوند دست دارد ؛ اما انکار کردند . یعنی خدا گفته من دست دارم ؛ اما اشاعره و معتزله عمدا و از روی یقین انکار کردند .
این در حقیقت همان توحید در ربوبیت است ؛ اما آن را شدیدا انکار کردند . اما احمد هم کتابی بر رد جحمیه دارد .
در صفحه بعد مشرکین را می شمارند که چه کارهایی انجام دادند :
وروی ابن جریر اییضا عن ابن عباس : کان رسول الله ’ یدعوا واحدا یقول : یا رحمن یا رحیم . فقال المشرکون : هذا یزعم انه یدعوا واحدا وهو یدعو مثنی ….
فهؤلاء هم سلف الجهمیه والاشاعره فی انکار اسماء الله وصفاته ، وبئس السلف لبئس الخلف ..
ابن جریر روایتی را از ابن عباس نقل کرده که رسول خدا (صلی الله علیه وآله) مردم را به سوی توحید دعوت می کرد و می فرمود : یا رحمن و یا رحیم . اما مشرکین فکر می کردند خدا یکی نیست ؛ بلکه دو تا است ….
این مشرکین و گروه های کفار ، سلف جهمیه و اشاعره هستند که اسماء و صفات را انکار می کنند. چه بد سلفی برای بد خلفی هستند .
یعنی مشرکان با اشاعره یکی هستند . اشعری همان مشرکان قریش هستند که رحمن و رحیم را انکار می کردند . اشاعره هم صفات خدا را انکار کرده و به تأویل می برند . در ادامه هم آیاتی را بیان می کنند و با اشاعره تطبیق می دهد و تا این که در صفحه ۱۲۱ می گوید :
ونصوص الصفات من المحکم لا من المتشابه یقرؤها المسلمون ویتدارسها ویفهمون معناها ولا ینکرون منها شیئا …
وانما ینکرها المبتدعه من الجهمیه والمعتزله والاشاعره الذین ساروا علی منهج مشرکی قریش الذین یکفرون بالرحمن ویلحدون فی اسماء الله وقد قال الله تعالی : وَلِلَّهِ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى فَادْعُوهُ بِهَا وَذَرُوا الَّذِینَ یُلْحِدُونَ فِی أَسْمَائِهِ سَیُجْزَوْنَ مَا کَانُوا یَعْمَلُونَ ….
وتوعد الذین یلحدون فی اسمائه فینفونها عنه او یؤولونها عن معانیها الصحیحه بانه سیجزیهم علی عملهم بالعقاب والعذاب کما وصفهم بالکفر فی قوله تعالی : هم یکفرون بالرحمن .
نصوص صفات از محکمات قرآن هستند نه از متشابهات که مسلمانان آن را می خوانند و تدریس می کنند و معنای آن را می فهمند و انکار نمی کنند .
در ادامه هم روایتی از اعمش و سفیان بیان می کند که در آینده توضیحات بیشتری بیان میکنیم .
اما این صفات خدا را بدعت گذارنی از جهمیه و اشاعره و معتزله انکار می کنند . اشاعره و معتزله و جحمیه منهج مشرکین قریش را قبول کردند ، کسانی که در اسماء و صفات خدا ملحد و کافر بودند .
تکفیر از این واضح تر و آشکار تر نمی شود . برادران اهل سنت ، اشاعره و معتزله چشمانتان را باز کنید که با چه کسانی طرف هستید که شما را صریح و واضح شما را در کنار مشرکین قریش قرار می دهد. مشرکان قریش صفات خداوند ، رحمن و رحیم را انکار می کردند . شما هم صفات و اسماء خدا را انکار می کنید و برای خدا دست قبول ندارید ، شما هم برای خدا پا و کمر بزرگ قائل نیستید .
کسانی که اسماء خداوند را نفی میکنند یا از معانی صحیحش تأویل ببرند ،‌خداوند آن ها را عقاب و عذاب خواهند کرد . همان طور که خداوند در قرآن کریم این آیه را در مورد کفر اشاعره و جحمیه بیان کرده است .
صالح الفوزان ، الارشاد ، چاپ عربستان ، ص ۱۱۹ به بعد
از یک وهابی عادی خیلی بعید است که تا این حد صریح و واضح اشاعره را تکفیر کند ، در حالی که تمام مسلمانان اهل سنت امروز ، به نحویی اشعری هستند . البته در این جا شیعه از اضافه نکرده ؛ اما در کتاب های دیگرش زیاد گفته .
این هم سخن صالح فوزان الفوزان بود . ایشان تمام مسلمانان را تکفیر می کند ، چون صفات خدا را از معانی اصلی آن تأویل میبرند و آیه ” وهم تکفرون بالرحمن ” را به اشاعره تطبیق می دهند .
مجری:
این هم قول یکی از علمایی که خود را سلفی می داند . در حالی که آقای محمد عمر سربازی گفته بود این ها به دروغ خود را سلفی می دانند و می خواهند بر سر مردم کلاه بگذارند .
این عالم وهابی به راحتی اهل سنت را تکفیر کردند . ما در آینده کلیپ هایی را پخش خواهیم که در شبکه های خود هم همین حرف ها را تکرار کرده و اهل سنت را تکفیر می کنند .
کلیپ بعدی از یکی از محققان و متفکران اهل سنت است که در مورد توحید سلفی ها صحبت می کند .
کلیپ ۲ ) :
حسن بن فرحان المالکی از متفکرین و علمای اهل سنت :
اهل کتاب ؛ فرهنگ باور به تجسیم و تشبیه خداوند به مخلوقاتش را نشر دادند . به این دلیل که در کتب آن ها خداوند با داود کشتی می گیرد و این در نزد آنان عادی است . یعنی خداوند با داود کشتی میگیرد و داود پیروز می شود . یعنی خداوند در نزد آنان دارای جسم و جسد است . در حالی که در قرآن کریم خداوند مانند او چیزی نیست و کسی به ذره ای از علمش آگاهی نمی یابد ، مگر آن که خداوند بخواهد و همچنین در کلامی از امام علی که باید آن را ذکر کنیم . چون امام علی شاگرد پیامبر است و کلمات زیبایی دارد . یعنی زمانی که میگوید : سرآغاز دین شناختن اوست یعنی شناختن خداوند و کمال شناخت خداوند تصدیق اوست و کمال تصدیق خداوند باور به توحید او است .
مانند چنین کلام ارزشمندی با این فرق دارد که خداوند به شکل یک جوان بی ریش موفرفری است و دو کفش دارد و نزول می کند و ظاهر می شود و برای پیامبر به اندازه چهار انگشت جا خالی گذاشته است تا کنارش بنشیند . چنین کلاسی جایز نیست . این تفکر اهل کتاب است .
این روایات هرچند که علمای و زاهدان به آن ها اعتقاد دانسته اند (صحیح نیست ) . آیا می دانید یکی از علمای زاهد در کتابش در مسأله صفات خداوند حدیثی آورده است . او فکر می کند خداوند از عرقاسب خلق شده است ؟ این سخن جایز نیست . این از اقوال افراد زندیق است .
مجری :
این هم سخن آقای حسن بن فرحان المالکی از متفکرین و علمای اهل سنت بود که خودشان زمانی سلفی متشدد و متعصب بودند که از آن افکار دست برداشت و بعد به نقد آن افکار پرداخته و کتاب های زیادی در مورد آن ها نوشته . ایشان در برنامه های تلویزیونی متعددی حاضر شده و در نقد همان افکار که ناشی از افراط گری و تند روی صحبت می کند . از جمله در بحث توحید که گفتند : این افکار برگرفته از اهل کتاب است .
استاد یزدانی :
ابن تیمیه هم در کتاب های متعدد خود بحث تأویل را مطرح کرده و شاید تند تر از همه در این باره صحبت کرده . در کتاب شرح حدیث النزول ، تألیف ابن تیمیه ، با تحقیق محمد بن عبد الرحمن الخمیس ، چاپ دار العاصمه عربستان ، صفحه ۲۱۸ :
والنزول منا یکون بمعنیین : احدهما : الانتقال من مکان الی مکان ، کنزولک من الجبل الی الحضیض ومن السطح الی الدار . والمعنی الاخر : اقبالک الی الشیء بالاراده والنیه ، کذلک الهبوط والارتفاع والبلوغ والمصیر واشباه هذا الکلام .
نزول دو معنا دارد : معنای اول ، انتقال از مکانی به مکان دیگر است . مثل نزول از کوه به سمت دره یا این که از بام به سمت پایین بیاید .
حرفی که ایشان می زند از دیدگاه تمام مسلمانان کفر محض است . این که خدا نازل می شود یعنی خداوند از این جا به جای دیگر می رود و به عبارت دیگر خداوند حرکت می کند و در ظرف مکان قرار دارد و حجم و اندازه مخصوص دارد . ابن بطوطه نقل می کند که ابن تیمیه روی منبر نشسته بود و می گفت : خداوند از آسمان به زمین نازل می شود ، مثل نزول من از این پله های منبر . وقتی هم که از منبر پایین آمد ، مردم او را زدند .
این جا هم دقیقا همان حرف را می زند که در آن جا خیلی از وهابی ها ناراحت می شوند که ابن بطوطه دروغ گفته . در صورتی که همان حرف را در کتاب خود هم بیان کرده .
معنی دیگر این که به سمت چیزی قصد کنی یا این که آن را اراده کنی . یا مسائلی مثل هبوط و ارتفاع و بلوغ و مصیر و مسائلی مثل این است .
در صفحه بعد توضیح می دهد :
قلت : وتأویل المجیء والاتیان والنزول قلت : وتأویل المجیء والإتیان والنزول ونحو ذلک – بمعنى القصد والإراده ونحو ذلک – هو قول طائفه . وتأولوا ذلک فی قوله تعالى : { ثم استوى إلى السماء } [ البقره : ۲۹ ] وجعل ابن الزاغونی وغیره ذلک : هو إحدى الروایتین عن أحمد .
والصواب : أن جمیع هذه التأویلات مبتدعه ، لم یقل أحد من الصحابه شیئا منها ، ولا أحد من التابعین لهم بإحسان ، وهی خلاف المعروف المتواتر عن أئمه السنه والحدیث – أحمد بن حنبل ، وغیره من أئمه السنه .
تأویل به معنای آمدن و اتیان و نزول و قصد و اراده ، قول طائفه ای هست که به هیچ وجه درست نیست . مثل این که در آیه ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّمَاءِ ، استوی را به تأویل بردند .
کلام صواب این است که همه این تأویلات بدعتی که نزول را به معنای قصد و اراده و توجه می گیرید ، هیچ کدام از صحابه نگرفتند . روایتی از احمد است که این آیه را به تأویل برده .
وقتی به بحث استوی رسیدیم ، به صورت مفصل مطالب را بیان خواهیم کرد .
هیچ کدام از تابعین هم این را نگفته اند . معروف متواتر از ائمه اهل سنت و حدیث خلاف این است مثل احمد بن حنبل و دیگران از ائمه اهل سنت که به تأویل نمی برند .
ابن تیمیه ،‌شرح حدیث نزول ، با تحقیق محمد بن عبد الرحمن الخمیس ، چاپ دار العاصمه عربستان ، ص ۲۱۸
این هم نظر ابن تیمیه که این تأویلات را بدعت می دانست . این که شرک و کفر می داند ، به صورت مفصل بیان خواهیم کرد .
جالب است که همین ابن تیمیه که این تأویلات را بدعت و شرک و کفر می داند و بسیاری از علمای را به خاطر همین تأویل تکفیر می کند ، در کتاب های متعدد خود آیات قرآن را از معنای ظاهری به معنای دیگری به تأویل برده .
در کتاب مجموع فتاوی ،‌تألیف ابن تیمیه حرانی ، چاپ به دستور ملک فهد ، جلد ۲ ، با تحقیق عبد الرحمن بن محمد بن قاسم ، صفحه ۴۳۳ :
فقوله : کُلُّ شَیْءٍ هَالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ ای دینه وارادته وعبادته .
تمام چیز ها از بین رفتنی هستند ، غیر از وجه او .
یعنی همه چیز از بین می رود ، فقط صورت خدا باقی می ماند . به بحث وجه که رسیدیم ، به حدی اهل بیت (علیهم السلام) زیبا تفسیر می کنند که انسان لذت می برد . خود ابن تیمیه که تأویل را اشتباه می داند ،‌ مجبور می شود که بگوید :
وجه در این جا به معنای دین و اراده و عبادت خدا از بین نخواهد رفت و برای همیشه باقی خواهد ماند .
ابن تیمیه ، مجموع فتاوی ، با تحقیق عبد الرحمن بن محمد بن قاسم ، ج ۲ ، ص ۴۳۳
اگر در این جا ” وجه ” را به معنای صورت بگیرد ، یعنی پای خدا ، دست خدا ، کمر خدا ، موی خدا ، سر خدا ، گوش خدا از بین می رود و فقط صورت خدا باقی می ماند . به همین خاطر مجبور شده که به تأویل ببرد . در صورتی که جاهای دیگر اگر کسی ” وجه ” را به تأویل ببرد ، به شدت تقبیح می کند . یکی از آیاتی که اصرار می کند خدا حتما صورت دارد ، همین آیه است .
در کتاب الجواب الصحیح ، تألیف ابن تیمیه ، جلد ۴ ، چاپ دار العاصمه ، صفحه ۴۱۲ آیه دیگری را به تأویل برده :
وقالت الیهود ید الله مغلوله غلت أیدیهم ولعنوا بما قالوا بل یداه مبسوطتان ینفق کیف یشاء ( والیهود أرادوا بقولهم ید الله مغلوله أنه بخیل فکذبهم الله فی ذلک وبین أنه جواد لا یبخل فأخبر أن یدیه مبسوطتان کما قال ) ولا تجعل یدک مغلوله إلى عنقک ولا تبسطها کل البسط فتقعد ملوما محسورا (فبسط الیدین المراد به الجواد والعطاء لیس المراد ما توهموه من بسط مجرد .
یهود می گفت : دستان خدا بسته است .
دستان خود آن ها بسته است لعنت خدا بر آن ها به خاطر این حرف که زده اند .
یعنی خدا بخیل است . خدا یهود را در آن آیه تکذیب کرد و روشن کرد که خداوند جواد است و بخیل نیست و هر دو دست خدا باز است .
جالب است که ما همین الان این مطلب را از ابن عثیمن خواندیم که یکی از تأویلات باطل را همین آیه می دانست . اما ابن تیمیه در این جا مجبور می شود که آیه را به تأویل ببرد . باز آیه دیگری را هم می آورد :
دستت را به گردنت نبند . خیلی هم دستت را باز نگذار .
بسط یدین به معنای جواد و بخشش است و مراد آن چیزی نیست که بعضی ها توهم کرده اند که فقط دست خدا باز است .
ابن تیمیه ، الجواب الصحیح ، ج ۴ ، چاپ دار العاصمه ، ص ۴۱۲
این جا دقیقا جواب ابن عثمین را می دهد . در جای دیگر هم خودش تأویلات همین ” یدان مبسوطتان ” را جایز ندانسته که ان شاء الله به بحث دست رسیدیم ، به صورت مفصل توضیح خواهیم داد.
به هر حال ابن تیمیه می گوید : تأویل بدعت است . فوزان می گوید : مشرکین بودند که صفات خدا را انکار می کردند و به تأویل می بردند . اشاعره که سلفشان مشرکین قریش بودند و این خلف آن ها هستند ، این ها هم به تأویل می برند . این ها مشرک هستند و خداوند آن ها را تکفیر کرده .
ابن تیمیه هم که خودش آیات قرآن را تأویل برده . پس ابن تیمیه هم بدعت گذار است و طبق نظر ابن عثیمن ، مشرک و کافر هستند .
مجری :
این هم مبنایی که اهل حدیث و پیروان احمد بن حنبل گذاشتند و در جاهایی هم با آن مبنا مخالفت کردند و این تناقضات باعث شده که کتاب خدا و احادیث رسول الله (صلی الله علیه وآله) را متوجه نشوند و دیگران را به خاطر این مطلب تکفیر کردند و اهل بدعت خواندند . ما نمی دانیم که این حکم را در مورد خودشان هم به کار می برند یا نه ؟
کلیپ بعدی از یکی از متفکران و محققان اهل سنت است که در مورد این قضیه صحبت می کند .
کلیپ ۳ ) :
عدنان ابراهیم ، از علمای اهل سنت :
عقایدی که ما منکر آن هستیم و جمهور اهل سنت از مالکی و شافعی و احناف آن را به فضل خداوند قبول ندارند .گرایش این برادران سلفی و اهل حدیث متأسفانه به تشبیه و تجسیم در باب موضوعات مرتبط به خداوند است . آن ها عقاید خطرناکی دارند ، مثلا به این مطلب اعتماد دارند که خداوند کسی را در کنارش می نشاند . یعنی این که خداوند تبارک و تعالی در سمت راستش بر عرش و کرسی خودش جایی را خالی گذاشته است و در روز قیامت پیامبر را روی آن می نشاند . این عقیده ی تجسیمی واضح است والعیاذ بالله . این یک مسأله خطرناک و موجب نگرانی و ترس است .
مجری :
آقای عدنان ابراهیم در مورد کسانی صحبت می کرد که خود را از حنابله می دانند . این برنامه ایشان ، برنامه بسیار مفصلی بود که عقاید متعددی از وهابیت را صحبت می کند که وقتی به بحث توحید می رسد ، می گویند : عده ای از حنابله بودند که چنین دیدگاهی داشتند و الان هم وهابی ها و سلفی ها این عقیده را دارند که منجر به تجسیم و تشبیه می شود . این عقیده بسیار خطرناک است . مثالی هم زدند که در آینده به آن می پردازیم . همین مثال یک عقیده تجسیمی واضح است .
استاد یزدانی :
این ها خود را از پیروان احمد بن حنبل می دانند ، در صورتی که خود احمد بن حنبل طرفدار تأویل است که ما می توانیم آن را در جاهای متعدد ثابت کنیم . امشب یک مستند را در این باره نشان می دهم . کتاب البدایه و النهایه ، تألیف ابن کثیر ، چاپ دار الهجر ، جلد ۱۴ ، با تحقیق دکتر عبد الله بن عبد المحسن الترکی ، صفحه ۳۸۶ :
وروی البیهقی عن الحاکم عن ابی عمرو بن السماک عن حنبل ان احمد بن حنبل تأول قول الله تعالی : وجاء ربک ، فجر / ۲۲ انه جاء ثوابه ، ثم قال البیهقی : وهذا اسناد لا غبار علیه .
احمد بن حنبل این آیه را تأویل می برد که خداوند فرموده : وجاء ربک ، به این که ثواب خداوند به سمت مؤمنین سرازیر می شود . بیهقی هم می گوید : این سندی است که هیچ اشکالی در آن نیست .
ابن کثیر ، البدایه و النهایه ، چاپ دار الهجر ، با تحقیق دکتر عبد لله بن عبد المحسن الترکی ، ص۳۸۶
یعنی با سند صحیح ثابت شده که احمد بن حنبل آیات قرآن را تأویل می برد که یک نمونه از آن را در این جا بیان شده است . پس آقای احمد بن حنبل طبق آقای فوزان ، خلف و پیرو مشرکین قریش است و طبق نظر ابن تیمیه و بن باز ، احمد بن حنبل بدعت گذار است .
جالب است که فقط همین مطلب یک ساعت وقت من را گرفت . چون هر چه در نسخه ای که همیشه مطالب را از آن می گرفتم که چاپ دار ابن کثیر و با تحقیق شعیب الارنؤوط وهابی بود ، پیدا نکردم . تا این که متوجه شدم آقایان وهابی ها امانت داری کرده و این مطلب را از این نسخه حذف کردند. چون اگر حذف نمی کردند ، ثابت می شد که آقایان وهابی حتی پیرو احمد بن حنبل هم نیستند . احمد بن حنبل تأویل را جایز می دانست و آیات را به تأویل می برد ؛ اما وهابی ها و سلفی های جدید ، هیچ کدام تأویل را جایز نمی دانند . این ها نه از قرآن و نه از سنت رسول خدا (صلی الله علیه وآله) و نه از صحابه و تابعین و نه از ائمه اهل سنت پیروی نمی کنند . ما در آینده تأویل از زبان شافعی ، ابوحنیفه و مالک خواهیم آورد .
مجری :
در مورد آیه ” وجاء ربک ” کلیپی را پخش خواهیم که یک عالم سلفی که خود را اهل دین می داند ، نسبت به یک اهل سنت که فخر رازی باشد ، چه اهانت زشتی در جلسه درس خود می کند .
تماس بینندگان
بیننده : آقای بابایی از کرمانشاه ـ اهل سنت
در مورد تجسم که بعضی ها در مورد خداوند قائل هستند ، آیا حدیث مستقلی در این باره هست ؟ اگر این حدیث باشد ، دیگر این همه شبهه به وجود نمی آید .
مجری :
قبل از این که حدیثی باشد ، آیه قرآن در این باره است . در این صورت نیازی به حدیث نیست .
بیننده :
آیه قرآن که می گوید : خداوند یک دست دارد ، گاهی هم می گوید : دو دست دارد .
مجری :
این ها همه آیات متشابه است . در این باره استاد یزدانی توضیحات مفصلی را بیان خواهند کرد .
استاد یزدانی :
ما در این باره در آینده به صورت مفصل توضیح خواهیم داد . این که خداوند جسم است به حدی مسخره بود که در بین خیلی از متکلمین این بحث ها اصلا مطرح نشده بود . این یک بحث یک صریح عقلی است . خدایی که جسم است ، باید در جایی بنشیند که در آن صورت هم به زمان و هم به مکان محدود می شود . وقتی محدود باشد ، باید نیاز داشته باشد . خدایی که نیاز دارد ، مرکب است . این مباحث از دیدگاه مسلمانان به حدی واضح است که اصلا در مورد آن بحث نکرده اند .
آیات قرآن مثل ” لیس کمثله شیء ” همه این شبهات را ثابت می کند . ما روایاتش را از طریق اهل بیت (علیهم السلام) خواهیم خواند . همان طور که شبکه های وهابی آن ها را خواندند . در زمان امام حسن عسکری (علیه السلام) این مباحث مطرح شد . امام عسکری (علیه السلام) صریح و واضح می فرمایند : خداوند جسم نیست .
جالب است که یکی از برنامه های این شبکه را روز شنبه دیدم ،‌حدود یک ساعت و نیم جان کند تا به این روایت پاسخ دهد ؛ اما نتوانست . در صورتی که استاد ابوالقاسمی خیلی واضح استدلال کردند . به این صورت که هر کس به صورت اطلاق بگوید خدا جسم است یا جسم نیست ،‌بدعت گذار است . چون هیچ کس از سلف نگفته . آقای دهقان از کتاب های شیعه با سند صحیح روایت می خواند که امامان شیعه به صورت مطلق می گویند : خدا جسم نیست . به هر معنایی که باشد . در این صورت از نظر ابن تیمیه ، ائمه ما بدعت گذار می شوند . این تفاوت واضح بین ابن تیمیه و امامان ما است .
آقای دهقان یک ساعت و نیم جان کند ، اما در آخر هم متوجه نشد که چه گفت . جواب خیلی واضح است . اصلا بحث این که خدا جسم است یا جسم نیست ، جایز نیست . اما این ها ما را در این مباحث انداخته اند و مجبوریم که پاسخ دهیم .
بحث مناظره آقای دهقان هنوز هم برقرار است . ایشان نامه ای به مراجع شیعه نوشتند . به قول استاد ما هم که مراجع این افراد را اصلا آدم حساب نمی کنند که بخواهند پاسخ دهند . اگر بنده به آل الشیخ نامه بنویسم که با من مناظره کنید ، طبیعی است که اصلا نگاه هم نکند .
ایشان به نام بنده نامه نوشته و سلام داده که السلام علی من ناصر المکارم . به نام بقیه اساتید شبکه هم نامه نوشته . ما هم گفتیم همان چیزی را که خواستید بحث می کنیم . در مورد قسم به غیر خدا مفصل بحث کردیم ؛اما هیچ بخاری از آقای دهقان بلند نشد . گفتیم شاید در بحث قسم مهارتی ندارند . روایت بسیار صریح و واضح بود که خود رسول خدا (صلی الله علیه وآله) به غیر خدا قسم خورده . از صحابه هم روایت خواندیم که آقایان وهابی تصحیح کرده بودند که صحابه به غیر خدا قسم خورده بودند . از این بحث گذشتند . بحث شد الرحال را که خودشان مطرح کرده بودند ،‌ دو جلسه مفصل بیان کردیم . ما از اهل بیت (علیهم السلام) روایت صحیح آوردیم که سفر کردن برای زیارت قبور اهل بیت (علیهم السلام) اشکالی ندارد ؛ بلکه ثواب هم دارد .روایت هم صحیح و هم صریح بود . شما اگر مرد هستید ، معارض آن را پیدا کنید . در مورد امام حسین (علیه السلام ) که روایت از حد تواتر هم گذشته . اما باز هم پاسخی از این آقا دریافت نکردیم .
آقای دهقان ! اگر شما مرد بحث کردن نیستید ، چرا نامه می نویسید . وقتی بهسمت یک بچه شیعه کلوخ پرتاب کنید ، طبیعی است که به سمت شما سنگ پرتاپ می کند . ما همچنان منتظر ایشان هستیم .
بیننده : آقای امامی از اصفهان ـ شیعه
بنده مطلبی را از یکی از شبکه های وهابی شنیدم . با وجود این که می دانم اشتباه است ؛ اما ترس دارم که آن را مطرح کنم و شبهه جدیدی ایجاد شود . می گفتند : در اصول کافی آمده که قرآن ۱۷ هزار آیه داشته . در صورتی که قرآنی که امروز در دست داریم ،‌ ۴ هزار آیه است .
اگر امکان دارد به این سؤال پاسخ دهید .
استاد یزدانی :
ما بارها در این زمینه توضیح دادیم که چنین روایتی در کتاب شریف کافی ، جلد ۲ ، صفحه ۶۳۵ ، حدیث ۲۸ آمده :
علی بن الحکم ، عن هشام بن سالم ( ۲ ) ، عن أبی عبد الله ( علیه السلام ) قال : إن القرآن الذی جاء به جبرئیل ( علیه السلام ) إلى محمد ( صلى الله علیه وآله ) سبعه عشر ألف آیه ( ۳ ) .تم کتاب فضل القرآن بمنه وجوده
از امام صادق (علیه السلام) نقل می کنند قرآنی که بر پیامبر (صلی الله علیه وآله) نازل شد ، هفده هزار آیه بود .
کلینی ، کافی ،‌ ج ۲ ، ص ۶۳۵
اما این که مقصود از آیه چیست ، اولا ، این نسخه تصحیف شده است و کلمه” عشره ” اضافه شده و در نسخه های دیگر کتاب شریف کافی که تحقیق شده هم هستند ،‌کلمه ” عشره ” وجود ندارد . همانطور که در کتاب وافی که شرحی بر اصول کافی است ، همین روایت را می آورد که این کلمه وجود ندارد :
۷ الکافی ، ۲ / ۶۳۴ / ۲۸ / ۱ علی بن الحکم عن هشام بن سالم عن أبی عبد اللَّه علیه السّلام قال « إن القرآن الذی جاء به جبرئیل علیه السّلام على محمد صلّى الله علیه وآله وسلّم سبعه آلاف آیه .
در این جا کلمه سبعه آلاف ، هفت هزار آیه است .
فیض کاشانی ، ج ۹ ، ص ۱۷۸
این خیلی تحریف به حساب نمی آید . ما روایت صحیح از خود این ها داریم که می گوید : قرآن یک میلیون کلمه است . در حالی قرآن امروزی ۳۰۰ هزار و خورده ای کلمه است . اگر بخواهیم از این ها جواب دهیم ، پاسخ زیاد است . ضمن این که حتی اگر روایت صریح و صحیح هم باشد ، صحت روایت برای پذیرش آن ، قدم اول است . برای این که یک روایت از نظر شیعه حجت باشد ، قدم های بعدی که سخت تر است را باید بگذراند . اولا روایت نباید مخالف و متعارض نداشته باشد . اگر معارض داشته باشد ،‌به باب تعارض و تراجیح می رود و یکی از آن ها مقدم می شود . قطعا این روایت مقدم نخواهد شد . مخالف عقل و قرآن نباشد . وقتی با نص صریح قرآن در تضاد است ، کسی به این روایت عمل نمی کند و اصلا برای شیعه حجت نیست و کسی نمی تواند از این روایت بر علیه شیعه استفاده کند .
امروز قرآن شیعه مشخص و معلوم است و قرآنی که در کشورهای شیعه چاپ می شود ، هیچ تفاوتی با قرآنی که در میان اهل سنت چاپ می شود ، ندارد . اما اگر ما بخواهیم تحریف قرآن را ثابت کنیم ،‌ از صحیح ترین کتاب های این ها روایت می آوریم .
بیننده : آقای عرب از زرند کرمان ـ شیعه
استاد یزدانی ! بنده می خواستم مطلبی را بیان کنم که در کتاب تورات نوشته خدا شب تا به صبح با ابراهیم (علیه السلام) راه رفت . در جای دیگر هم گفته خداوند با یعقوب کشتی گرفت . یعقوب هم فن فیتیله پیچ خدا را گرفت ، می خواست خدا را بزند که خدا قسمش داد و یعقوب منصرف شد . در جای دیگر هم هست وقتی آدم از آن میوه ممنوعه خورد ، آدم پنهان شد . خدا او را پیدا نکرد . خدای خدا گفت : اگر آدم بیرون برود ، به نیک و بد معرفت پیدا می کند .
این ها خیلی شبیه حرف های وهابی ها است . این ها دین شان را از همین تورات گرفته اند .
بیننده : آقای شعبانی از قروه ـ شیعه
بنده سؤالی در مورد بیننده اول آقای بابایی داشتم . چون ایشان در برنامه دیگری قرار بود در مورد روایت انی تارک فیکم الثقلین .. تحقیق کنند . اما ایشان در این باره پاسخی ندادند .
پیشنهادی هم داشتم که در مورد مهدویت و شهادت فاطمه زهرا (سلام الله علیها ) ، پی دی افی تهیه شود و در اختیار بینندگان قرار دهید .
مجری :
از شما استاد یزدانی عزیز و هم چنین شما بینندگان ارجمند تشکر می کنیم .
اللهم عجل لولیک الفرج
یا علی مدد
خدا یار و نگهدارتان .

.