دیدگاه وهابی ها در باره جشن گرفتن ولادت رسول خدا صلی الله علیه آله . روایات اهل سنت و دیدگاه بزرگان آن‌ها . جشن هفته محمد بن عبد الوهاب . جشن صد سالگی حکومت عربستان و …

بسم الله الرحمن الرحیم

برنامه : راه و بی راه قسمت ۳۵

تاریخ : ۲۲ / ۱۰ / ۹۳

موضوع: مشروعیت احتفال و گرفتن جشن برای ولادت رسول خدا (ص)

مجری :

امروز هم مهمان برنامه شما هستیم با برنامه راه و بی راه ، برنامه ای که رسالت آن رسوا کردن وهابیت و نشان دادن نقاط افتراقی که بین وهابیت و سایر مذاهب اسلامی وجود دارد ، که از این راه ان شاء الله به وحدت و تقریب بیشتری در جامعه اسلامی خواهیم رسید . در خدمت کارشناس عزیز و ارجمند این برنامه ، حجه الاسلام والمسلمین استاد یزدانی هستیم .

در ایامی که گذشت بحث هفته وحدت در میان بود و جشن گرفتن در میلاد با سعادت نبی مکرم اسلام (صلی الله علیه و آله) که شیعه و سنی هم این کار را انجام دادند و هیچ مشکلی با این مسئله نداشتند . اما از آنجایی که قبلا به شما قول دادیم که در مورد فتاوای وهابیت سخن بگوییم تا هر چه بیشتر با این گروه ضال و مضل ، آشنا شوید . امشب هم قرار است که استاد یزدانی در این خصوص صحبت کنند و در این زمینه کلیپ هایی هم آماده شده که در ادامه برنامه پخش خواهد شد و یکی از تفاوت های بزرگی که بین مسلمان ها با وهابیت است را خواهیم دید و آن اعتقاد به جشن گرفتن در سالروز ولادت پیامبر بزرگوار اسلام (صلی الله علیه و آله) است و ببینیم که وهابی ها نظرشان در این خصوص چیست ؟

استاد یزدانی :

موضوعی که امشب قرار است در این خصوص صحبت کنیم ، یکی از فتاوا و آراء وهابیت ؛ یعنی احتفال است . احتفال به معنای جشن گرفتن است که وهابیت آن را برای میلاد رسول خدا (صلی الله علیه وآله ) حرام و بدعت و کفر می دانند و علیه آن سخنان زیادی گفته اند . اما این کار را برای محمد بن عبد الوهاب و بعضا خودشان و حتی برای شبکه های خود می گیرند و این کار برایشان جایز است و هیچ اشکالی ندارد ؛ اما برای پیامبر (صلی الله علیه و آله ) حرام و شرک است .

ان شاء الله در این باره مطالب زیادی را نقل خواهیم کرد . مناسبت این بحث هم به دلیل هفته ای بود که میلاد باسعادت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در آن قرار داشت .

مسلمان ها از صدر اسلام تا به امروز ، در میلاد با سعادت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) جشن گرفته اند و خواهند گرفت . این مطلب را هم از کتب اهل سنت ثابت خواهیم کرد که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) برای تولد خود جشن گرفته و آن را به صحابه هم سفارش کرده است .

rahobirah12

احتفال از دیدگاه وهابیت

۱ ) نظر ابن تیمیه :

در ابتدا نظر رئیس تئوریسین فکر وهابیت ، احمد بن عبد الحلیم بن عبد السلام بن تیمیه را مطرح می‌کنیم که وی در کتاب اقتضاء الصراط المستقیم لمخالفه اصحاب الجحیم ، جلد ۲ ، با تحقیق ناصر عبد الحکیم العقل ، چاپ مکتبه الرشد ریاض ، صفحه ۶۱۸  بدعت ها را می شمارد و می‌گوید:

النوع الثانی ما جرى فیه حادثه کما کان یجری فی غیره من غیر أن یوجب ذلک جعله موسما ولا کان السلف یعظمونه کثامن عشری ذی الحجه الذی خطب فیه النبی (ص) بغدیر خم مرجعه من حجه الوداع فإنه (ص) خطب فیه خطبه وصى فیها باتباع کتاب الله ووصى فیها بأهل بیته کما روى مسلم فی صحیحه عن زید بن أرقم رضی الله عنه

فزاد بعض أهل الأهواء فی ذلک حتى زعموا أنه عهد إلى علی رضی الله عنه بالخلافه بالنص الجلی بعد أن فرش له وأقعده على فرش عالیه وذکروا کلاما باطلا وعملا قد علم بالاضطرار أنه لم یکن من ذلک شیء وزعموا أن الصحابه تمالؤا على کتمان هذا النص وغصبوا الوصی حقه وفسقوا وکفروا إلا نفرا قلیلا ….

ولیس الغرض الکلام فی مسأله الإمامه وإنما الغرض أن اتخاذ هذا الیوم عیدا محدث لا أصل له فلم یکن فی السلف لا من أهل البیت ولا من غیرهم من اتخذ ذلک عیدا حتى یحدث فیه أعمالا إذ الأعیاد شریعه من الشرائع فیجب فیها الاتباع لا الابتداع وللنبی (ص) خطب وعهود ووقائع فی أیام متعدده مثل یوم بدر وحنین والخندق وفتح مکه ووقت هجرته ودخوله المدینه وخطب له متعدده یذکر فیها قواعد الدین ثم لم یوجب ذلک أن یتخذ مثال تلک الأیام أعیادا …

وکذلک ما یحدثه بعض الناس إما مضاهاه للنصارى فی میلاد عیسى علیه السلام وإما محبه للنبی (ص) وتعظیما له والله قد یثیبهم على هذه المحبه والاجتهاد لا على البدع من اتخاذ مولد النبی (ص) عیدا مع اختلاف الناس فی مولده ، فإن هذا لم یفعله السلف …

نوع دوم این بدعت ها ، اتفاقاتی است که در تاریخ رخ داده و لازم نیست که برای آن مراسم بگیریم ؛ اما بعضی ها برای آن مراسم می گیرند . مثل روز هجدهم ذی الحجه که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در غدیر خم هنگام باز گشت از حجه الوداع ، خطبه ای خواند و توصیه کرد از قرآن و عترت او تبعیت کنید و آن ها را گرامی بدارید . همان گونه که در صحیح مسلم نقل کرده است و این از بدعت های شیعیان است و ما نباید به آن عمل کنیم .

هدف من از بیان این کلام ، امامت نیست ؛ بلکه هدف این است که شیعیان این روز را عید می گیردند و هیچ اصل و اساسی ندارد ؛ چون سلف صالح و اهل بیت (علیهم السلام) روز غدیر را عید نگرفته اند . (درصورتی که این مطلب را در ایام عید غدیر ثابت کردیم که از اهل بیت (علیهم السلام) روایات متواتری داریم که این روز را جشن می گرفتند .) و کسی که این روز را عید می گیرد ، برای آن اعمالی انجام می دهد . چون عید گرفتن حکمی از احکام اسلام است و در این جا ما باید اطاعت کنیم نه این که بدعت گذاری کنیم .

پیامبر (صلی الله علیه و آله) در روز فتح مکه ، حنین ، خندق و بدر هم خطبه خوانده ، چرا مسلمان ها این روز ها را جشن نمی گیرند . ( تفاوت واضح است اما ابن تیمیه که نمی فهمد . زیرا روز عید غدیر ، روز اکمال دین اسلام است و کسی که عید غدیر خم را قبول نداشته باشد ، یعنی اسلام کامل را نپذیرفته و ما به خاطر این که آن روز دینمان کامل شده ، جشن می گیریم .)

هم چنین آن چیز هایی که مردم را ساخته اند ، می خواهند با مسیحیان در مورد جشن میلاد حضرت عیسی (علیه السلام ) برابری کنند . (مسلمان ها هم که دیدند مسیحیان به پیامبرشان احترام کردند ، آن ها هم به پیامبرشان احترام کنند) که یا به خاطر محبت به رسول خدا ( صلی الله علیه و آله) ست یا به خاطر احترام است .خداوند به خاطر تلاشی که مسلمان ها در این محبت به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) دارند ، به آن ها پاداش می دهد نه به خاطر عید گرفتن این روز و مردم در روز میلاد هم اختلاف دارند .

علت این که چرا روز میلاد را عید نمی گیرند ؟

برای این که سلف این کار را انجام نداده ؛ با این که مانعی نبوده و مقتضی هم موجود بوده است .

ابن تیمیه ، احمد بن عبد الحلیم بن عبد السلام ، اقتضاء الصراط لمخالفه اصحاب الجحیم  ، ج ۲ ، با تحقیق ناصر عبد الحکیم العقل ، چاپ مکتبه الرشد ریاض ، ص ۶۱۸

ما در این جا علت اصلی مبارزه وهابیت را با اعیاد را می بینیم . این ها می ترسند که اگر کسی روز میلاد با سعادت رسول خدا (صلی الله علیه و آله ) را جشن بگیرند ، روز هجده ذی الحجه که روز خطبه خوانی رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در غدیر خم است هم جشن می گیرند .

اصل و ریشه مخالفت وهابیت با جشن گرفتن این است که اجازه ندهند مردم در روز هجده ذی الحجه جشن بگیرند . همان گونه که شیعیان و بعضا اهل سنت این روز را جشن گرفته اند .

دلیلی هم که برای عید نگرفتن بیان می کنند ، دلیل فاسد و بین الفساد است . در این که دستور و عملکرد سلف و صحابه و سخن آن ها برای ما حجت است یا خیر ؟ یک بحث قدیمی و مفصل در بین اهل سنت است و خودش جای بحث دارد. بسیاری از اهل سنت عملکرد و سخن صحابه را حجت نمی دانند .  اگر از خودشان باشد ، حجت نمی دانند ؛ ولی اگر از رسول خدا(صلی الله علیه و آله) نقل کنند ، حجت می دانند .

بر فرض اگر عملکرد و سخن آن ها شرعا حجت باشد ، عمل نکردن آن ها دلیل بر حرمت است ؟

مثلا صحابه سوار هواپیما یا ماشین نشده اند ، با قاشق غذا نخوردند ، پس این دلیل بر حرمت است؟ صحابه همیشه برای حج و مراسم مذهبی سوار الاغ و شتر می شدند ، ما هم باید برای رفتن به حج سوار شتر و الاغ شویم ؟

این ها همه حرف ها و دلائل پوچی است که ابن تیمیه بیان می کند و تلاش می کند که ثابت کند احتفال و جشن گرفتن برای رسول خدا (صلی الله علیه و آله) حرام است ؛ چون خود رسول خدا (صلی الله علیه و آله) و صحابه این کار را انجام نداده اند . ان شاء الله ما هم از صحیح بخاری و هم از صحیح مسلم ثابت خواهیم کرد که هم خدا برای میلاد رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) جشن گرفته و هم خود رسول خدا(صلی الله علیه السلام) و هم صحابه و هم همه مسلمان ها در تمام اعصار .

مجری :

نظر تئوریسین و خدای وهابیت را در رابطه با احتفال و جشن گرفتن برای میلاد باسعادت رسول خدا( صلی الله علیه و آله) و سایر اعیاد را دیدید . تعدادی از شبکه های وهابی تکفیری هستند که همین روش و طریق را در پیش گرفته اند و دوست دارند که کلام ، کلام وهابیت باشد نه کلام مسلمان ها .

در این زمینه کلیپی آماده شده که در مورد سالگرد گرفتن و تولد است .

کلیپ ۱ ) :

مجری وهابی شبکه وهابی کلمه :

آقا عثمان عرض تبریک داشتند در رابطه با زاد روز سالگرد تولد حضرت علی (علیه السلام) داشتند .

کارشناس وهابی :

ما در اسلام نه  سالگرد و نه تولد داریم . ما از مردم انتقاد می کنیم که سالگرد تولد نداشته باشید . سالگرد و تولد گرفتن ، تشبه به غیر مسلمان ها است و ریشه اسلامی ندارد و از نظر اسلام نکوهیده و نا پسند است .

۲ ) ابن عثیمن

تناقض گویی در کلام این ها بسیار واضح و روشن است . در کتاب مجموع فتاوی و رسائل فضیله الشیخ محمد بن صالح العثیمین ( از مفتیان حال حاضر عربستان سعودی ) ، چاپ دار الثریا ، جلد ۲ بحث فتاوای عقیده ، با جمع آوری فهد بن ناصر بن ابراهیم بن سلیمان ، صفحه ۲۹۷ :

۳۵۰ ) وسئل فضیله الشیخ جزاه الله عن الاسلام والمسلمین خیرا الجزاء : عن حکم الاحتفال بالمولد النبوی ؟

فاجاب قائلا : اولا لیله مولد الرسول ، صلی الله علیه وآله ، لیست معلومه علی الوجه القطعی . بل ان بعض العصریین حقق انها لیله التاسع من ربیع الاول ولیست لیله الثانی عشر منه .

ثانیا : من الناحیه الشرعیه فالاحتفال لا اصل له ایضا لانه لو کان من شرع الله لفعله النبی ، صلی الله علیه وآله ، او بلغه لامته ولو فعله او بلغه لوجب ان یکون محفوظا …

از شیخ سؤال شد در مورد جشن گرفتن برای تولد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) ؟

جواب داد : اولا روز میلاد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) مشخص نیست که هفده ربیع الاول است یا دوازده ربیع الاول . بعضی از معاصرین وهابی تحقیق کرده اند که شب نهم ربیع الاول میلاى است نه شب دوازدهم .

دوما : از لحاظ شرعی ، احتفال هیچ اصل و اساسی ندارد . اگر بود رسول خدا (صلی الله علیه و آله) انجام می داد و به امتش می رسید و آن ها هم انجام می دادند . (همان سخنان ابن تیمیه را در این جا تکرار می کند )

عثیمین ، شیخ محمد بن صالح ، مجموع فتاوا و رسائل ، ج ۲ ، چاپ دار الثریا ، با جمع آوری فهد بن ناصر بن ابراهیم بن سلیمان ، ص ۲۹۷

از همین شخص در مورد هفته محمد بن عبد الوهاب سؤال کردند که پاسخش شنیدنی است.

این ها هر ساله در دانشگاه محمد بن سعود یک هفته را مشخص کرده اند و هفت روز هفته را برای محمد بن عبد الوهاب جشن می گیردند و نامش را گذاشته اند اسبوع شیخ محمد بن عبد الوهاب .

در زمان محمد بن ابراهیم آل سعود مفتی اعظم قبل از بن باز این قضیه اتفاق افتاد . آقای عبد العزیز آل سعود ، در دوره سوم حکومت آن ها ، به دستور ایشان و با مشورت آل شیخ این هفته را به عنوان هفته شیخ محمد بن عبد الوهاب نامگذاری کردند . در رابطه با همین هفته از ابن عثیمین در همین کتاب ، صفحه ۳۰۰ ، سؤال شد :

۳۵۱ ) وسئل فضیله الشیخ : عن الفرق بین ما یسمی باسبوع الشیخ محمد بن عبدالوهاب والاحتفال بالمولد النبوی حیث ینکر علی من فعل الثانی دون الاول ؟

فاجاب بقوله : الفرق بینهما حسب علمنا من وجهین :

الاول : ان اسبوع الشیخ محمد بن عبد الوهاب لم یتخذ تقربا  الی الله وانما یقصد به ازاله شبهه فی نفوس بعض الناس فی هذا الرجل ویبین ما من الله به علی المسلمین علی  ید هذا الرجل .

الثانی : اسبوع الشیخ محمد بن عبد الوهاب لایتکرر ویعود کما تعود الاعیاد بل هو امر بین للناس وکتب فیه ما کتب

از ابن عثیمن سؤال شد که چه فرقی است بین هفته محمد بن عبد الوهاب و روز میلاد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) که اولی جشن گرفتن اشکالی ندارد ؛ ولی برای دومی حرام است ؟

پاسخ می دهد که فرق بین این دو تا آن جایی که من می دانم دو دلیل دارد : دلیل اول ، مردم هفته محمد بن عبد الوهاب را قربه الی الله جشن نمی گیرند و هدف آن ها از این کار پاسخ به شبهاتی است که در مورد این مرد است

( مثلا آقای محمد بن فیروز در منطقه احساء که از نظر وهابی ها اقرب الی الاسلام و علامه است و مفتی اعظم زمان خودش بود  این شبهه را داشت که محمد بن عبد الوهاب حلال زاده نیست ؛ بلکه حرام زاده است . این هفته را هم برای پاسخ به این شبهات می گذارند )

دلیل دوم : این هفته هر سال تکرار نمی شود .( در حالی که هر ساله این هفته را جشن می گیرند )

ابن عثیمین ، محمد بن صالح ، مجموع فتاوا و رسائل ، ج ۲ ، ص ۳۰۰

این سخن ابن عثیمین است در توجیه این که برای محمد بن عبد الوهاب جشن می گیرند و برای تولد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) جشن گرفتن ، شرعی نیست . ان شاء الله ما ثابت می کنیم که این ها هفته محمد بن عبد الوهاب را قربه الی الله می گیرند و می گویند واجب است .

 ۳ ﴾ آقای بن باز

نفر بعدی که با جشن گرفتن برای میلاد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) مخالفت کرده ، آقای بن باز است . در کتاب مجموعه فتاوی و مقالات متنوعه ، تألیف عبد العزیز بن عبد الله بن عبد الرحمن بن باز ، جلد ۴ ، چاپ دار القاسم ، با تحقیق محمد بن سعد الشویعر ، صفحه ۲۸۹ :

هل یحل للمسلمین ان یحتفلوا بالمولد النبوی ؟

الجواب : لیس للمسلمین ان یقیموا احتفالا بمولد النبی (صلی الله علیه وسلم ) فی لیله ۱۲ ربیع الاول ولا فی غیرها ، کما انه لیس لهم ان یقیموا ای احتفال بمولد غیره علیه الصلاه والسلام لان الاحتفال بالموالد من البدع المحدثه فی الدین لان النبی صلی الله علیه وسلم لم یحتفل بمولده فی حیاته وهو المبلغ للدین والمشروع للشرائع عن ربه سبحانه ولا امر بذلک ولم یفعله خلفاءوه الراشدین ولا اصحابه جمیعا ولا التابعین لهم باحسان فی القرون المفضله . فعلم انه بدعه .

آیا جایز است که مسلمانان برای تولد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) جشن بگیرند ؟

جواب : جایز نیست برای مسلمامان ها که برای تولد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) جشن بگیرند  چه در ۱۲ ربیع الاول و چه در غیر آن ، همان طور که جایز نیست برای دیگران یا برای خودش جشن تولد بگیرد . جشن گرفتن برای تولد از بدعت هایی است که در دین ایجاد شده است ، رسول خدا (صلی الله علیه و آله) هم در زمان حیاتشان برای خود جشن تولد نگرفت . صحابه ، خلفای راشدین و تابعین هم این کار را انجام ندادند ؛ پس معلوم می شود که این کار بدعت است .

بن باز ، عبد العزیز بن عبد الله بن عبد الرحمن ، مجموعه فتاوا و مقالات متنوعه ، ج ۴ ، چاپ دار القاسم ریاض ، با تحقیق محمد بن سعد الشویعر ، ص ۲۸۹

سؤال می کنیم آقای بن باز ! محمد بن عبد الوهاب برای خودش یک هفته جشن گرفت که شما یک هفته را جشن می گیرد ؟

مجری :

قطعا اگر می گرفت به آن استناد می کردند ، پس چون نگرفته ، به آن استناد نمی کنند .

استاد یزدانی :

آیا آقای محمد بن سعود که دوست نزدیک محمد بن عبد الوهاب بود ، یکه هفته را برای او جشن گرفت ؟ اگر نگرفته باشند که این هم بدعت است . اگر به گفته شما رسول خدا (صلی الله علیه و آله ) جشن نگرفته و می گویید بدعت است ، محمد بن عبد الوهاب هم برای خود جشن نگرفته ؛ پس این هم بدعت است .

ایشان برای یک هفته جشن گرفتن برای محمد بن عبد الوهاب حدود هشت صفحه سخن گفته که چرا باید برای محمد بن عبد الوهاب یک هفته را جشن بگیریم . محمد بن عبد الوهابی که به اعتراف بزرگان اهل سنت ، به اعتراف مفتیان اعظم زمان خود محمد بن عبد الوهاب ، حرامزاده بوده است .

این شخص به مناسبت هفته محمد بن عبد الوهاب ، بیانیه ای صادر کرده است که بسیار جالب است . در همان کتاب مجموعه الفتاوی و مقالات متنوعه ، جلد اول ، چاپ دار القاسم ، صفحه ۲۷۸ به بعد :

کلمه فی اسبوع الشیخ محمد بن عبد الوهاب

فان اعظم نعمه انعم الله بها علینا نعمه الاسلام ….

وسنه رسول الله صلی الله علیه وسلم الذین قال فیهما : لقد ترکت فیکم ما ان تمسکتم به لن تضلوا کتاب الله وسنتی ….

ایها الاخوه الکرام ان اجتماع لدراسه مذهب السلف الصالح ومنه دعوه الشیخ محمد بن عبدالوهاب وتعریف الناس بها وحثهم علی الاستمساک بما کان علیه رسول الله ’ وصحابته الکرام وسلف هذه الامه امر واجب ومن اعظم القرب الی الله ، لانه تعاون علی الخیر وتشاور فی المعروف وبحث للوصول الی الافضل … وانا علی یقین ان هذا الاجتماع سیکون له ان شاء الله الاثار الکبیره الطیبه فی العالم الاسلامی کله لیجتمعوا علی کتب الله وسنه رسول ’ ویبتعدوا عن البدع فی الدین …

ستصل الی نتائج ایجابیه بإذن الله تقدمها للمسلمین کافه وتدعوهم الی کلمه سواء …

لقد کنت راغبا فی لقیاکم والحدیث معکم ومناقشه الابحاث المقدمه والآراء المعروضه والاشتراک معکم فی حلقاتکم ودراساتکم لان فی ذلک تعاونا فی الخیر …. وجعلنی اکتب الیکم هذه الکلمه راجیا للجمیع التوفیق والسداد … واشکر لصاحب السمو الملکی الامیر سلمان بن عبد العزیز امیر منطقه الریاض رعایته احفل الافتتاح ، کما اشکر للاخوه المشرفین علی تنظیم هذا الاسبوع جهودهم واسهامهم …

واسال الله ان یبقبل عمل الجمیع وان یجعله خالصا لوجهه الکریم …

کلامی در رابطه با هفته شیخ محمد بن عبد الوهاب

( برای رسول خدا (صلی الله علیه و آله) حتی یک روز ، یک ساعت هم اجازه نمی دهند و برای محمد بن عبد الوهاب یک هفته جشن می گیرند . )

بزرگترین نعمت برای ما ، نعمت اسلام است که با هیچ چیز دیگری برابری نمی کند . به آیه ۳ سوره مائده استدلال کرده که خداوند دین اسلام را کامل کرد . در ادامه به یک روایت جعلی استدلال کرده که شما را ترک کردم در حالی که دو چیز در میان شما گذاشتم که اگر به آن تمسک کنید ، گمراه نمی شوید یک کتاب خدا و سنت من .

روایت جعلی و دروغی که هیچ سندی ندارد و این خیانتی است که در تاریخ انجام داده اند . آقای البانی گفته که این روایت را حاکم تصحیح کرده در صورتی که حاکم در کتاب خود بیان کرده و خلاف سخن البانی را در این مورد گفته است .

… در ادامه می گوید:

از زمان وفات رسول خدا (صلی الله علیه و آله) علمای مصلحی بودند که احکام را بیان کرده اند که از بزرگ ترین این علما شیخ محمد بن عبد الوهاب است که مجدد قرن دوازده هجری محسوب می شود . ….

دعوت محمد بن عبد الوهاب یک دعوت اسلامی است …

مملکت اسلامی عربستان ، مملکتی است که به امر مسلمین اهمیت می دهد!!! .

این همایش و اجتماعی که دانشگاه محمد بن سعود آن را برگزار می کند و در برگزاری آن تلاش کرده  ، از کارهای بسیار  خوب است که بهترین شاگردان مکتب محمد بن وهابیت و از علمای وهابی  در آن دعوت شده و با هم گفتگو می کنند و به شبهات پاسخ می دهند .

جمع شدن در کنار هم برای این که مذهب سلف را و دعوت شیخ محمد بن عبد الوهاب را یاد بگیریم و به مردم بشناسانیم و تشویق کنیم مردم را بر استمساک آن چه که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) و صحابه و سلف آورده اند و آن هم امر واجب و از بزرگترین چیزهایی است که ما را به خداوند نزدیک می کند .

( برای رسول خدا (صلی الله علیه و آله) حرام است و برای محمد بن عبد الوهاب واجب است!!! . مثلا اگر مسلمان ها در یک شهری جمع شوند تا در هفته وحدت  از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) سخن بگویند ، جشن بگویند ، خصلت ها و شیوه های رفتاری رسول خدا (صلی الله علیه و آله) را بیان کنند . از دید وهابیت این بدعت و حرام است اما برای محمد بن عبد الوهاب ، امر واجبی است که ما را به خدا نزدیک می کند )

برای این که ما در این هفته ای که برای محمد بن عبد الوهاب جشن می گیریم ، می خواهیم تعاون به خیر کنیم ، مشاوره به کارهای خوب دهیم و بحث و بررسی برای رسیدن به خوبی ها و شبهاتی را که مطرح است را پاسخ دهیم .

من یقین دارم که هفته محمد بن عبد الوهاب تأثیر بزرگ و خوبی در جهان اسلام دارد و آن این است که مردم را بر کتاب و سنت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) جمع کرده و بدعت ها را از دین دور می کند .

(  یعنی می خواهند در دین یک بدعتی ایجاد کنند که با آن بدعت مانع ایجاد بدعت ها شوند . این امکان دارد ؟ هفته محمد بن عبد الوهاب را  نه خود محمد بن عبد الوهاب و نه وهابیت تا این زمان . این هم به خودی خود بدعت است . به این بدعت هم امر واجبی می گویند که از بزرگترین چیزهای است که قربه الی الله است . برای رسول خدا (صلی الله علیه و آله) حرام است ؛ اما برای محمد بن عبد الوهاب جایز و بلکه واجب است .)

به اذن خداوند این همایش یک هفته ای که برای محمد بن عبد الوهاب می گیریم ، نتایج خوبی به دست می آید و مردم را به کلمه لااله الا الله دعوت می کند .

من خیلی دوست داشتم که در آن همایش با ملاقات و بحث کنم و به شبهات پاسخ دهیم ( منظور محمد بن فیروز از آن سخن چه بوده ) چون این اجتماع در هفته محمد بن عبدالوهاب ، کمک به امر خیر است .

… من این بیانیه را صادر کردم و امیدوارم که خداوند به شما توفیق دهد . تشکر می کنم از آقای سلمان بن عبد العزیز ، امیر منطقه ریاض به خاطر افتتاح این جشن ، هم چنین از برگزار کنندگان هفته محمد بن عبد الوهاب تشکر می کنم و از خداوند می خواهم که عمل همه را قبول کند .

بن باز ، عبد العزیز بن عبد الله بن عبد الرحمن ، مجموعه فتاوی و مقالات متنوعه ، ج ۱ ، چاپ دار القاسم ریاض ، ص ۲۷۸ به بعد

خلاصه بحث این که از دیدگاه وهابیت ، جشن گرفتن برای میلاد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) بدعت است ؛ چون رسول خدا (صلی الله علیه و آله) این کار را انجام نداده اند . اما جشن گرفتن برای محمد بن عبد الوهاب جایز است ، نه یک روز ؛ بلکه هفت روز . هفت برابر پیامبر (صلی الله علیه و آله) جایز است ؛ چون می خواهیم در این یک هفته مردم را به مذهب وهابیت دعوت کنیم و می خواهیم از دولت سعود تشکر و تقدیر کنیم .

علما در کنار هم جمع می شوند و در باره محمد بن عبد الوهاب سخن می گویند . محمد بن عبد الوهاب چه کسی بود ؟

بله در ریاض اهل سنت زیادی را کشت تا جایی که مردم مجبور شدند که در آن محاصره گوشت سگ بخورند . در طائف و مدینه همه اهل سنت را کشت . ما این مطالب را قبلا مفصل بیان کردیم .

در این یک هفته باید پیرامون همین مباحث گفتگو کنند . اما برای پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) جایز نیست .

این تناقض گویی وهابی ها چه چیزی را ثابت می کند ؟ ثابت  می کند این ها خدا و رسول خدا (صلی الله علیه و آله) را قبول ندارند و خدای این ها ابن تیمیه و پیامبرشان محمد بن عبد الوهاب و محمد بن سعود است .

مجری :

کاملا مشخص شد که این ها یک هفته را برای محمد بن عبد الوهاب جشن می گیرند و آن را واجب هم می دانند ولی زمانی که به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) می رسند ، آن را بدعت می دانند ؛ چون نباید درباره آن حضرت سخن گفت تا به مسائل دیگر کشیده نشود .

در کلیپ اول گفتند جشن گرفتن برای سالگرد نداریم و تشبه به کفار محسوب می شود . چند سالی است که شبکه های وهابی تأسیس شده اند و با این که برای رسول خدا (صلی الله علیه و آله) و امیرالمؤمنین (علیه السلام) جشن نمی گیرند . با این حال برای شبکه های خود سالگرد تأسیس می گیرند.

کلیپ ۲ ) :

برگزاری جشن سالگرد تأسیس شبکه های وهابی توسط همان کسانی که سالگرد ولادت پیامبر (صلی الله علیه و آله) و اهل بیت (علیهم السلام ) را بدعت و شرک می دانند .

مجری وهابی :

در خدمت شما عزیزان هستیم با ویژه برنامه جشن های متعدد ، جشن افتتاح رسمی شبکه کلمه ۲ یا شبکه کلمه آموزش . هم اکنون جشن رسمی افتتاح شبکه کلمه ۲ و شروع سال سوم شبکه جهانی کلمه عام . در خدمت شما عزیزان هستیم . در این لحظه تاریخی ، لحظه شروع سال سوم شبکه علمی و آموزشی کلمه ۲ ، دوست داریم بیانات شما را بشنویم . جا دارد در این لحظه طلایی در واقع تبریک عرض کنم به تمامی کارشناسان عزیز شبکه جهانی کلمه .

در این لحظه تاریخی شاهد گزارشی هستیم از شبکه کلمه در سالی که گذشت . هم اکنون شاهد چهارمین سال شبکه جهانی کلمه خواهید بود .

مجری :

سالروز میلاد رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) تبریک گفتن ندارد ؛ اما سالگرد شبکه تبریک دارد . استاد یزدانی ! شما در بخش ابتدایی برنامه به مطلبی اشاره کردید که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) برای خود جشن ولادت گرفته اند . این امکان دارد ، آیا شما برای این مطلب مستند تاریخی هم وجود دارد؟

استاد یزدانی :

مدارک و مستندات در این رابطه از کتب اهل سنت ، بسیار زیاد است که آن ها را بیان می کنیم . روایتی در کتاب صحیح مسلم که یکی از مهمترین کتاب های اهل سنت بعد از قرآن است ، چاپ دار الطیبه عربستان سعودی ، صفحه ۵۱۹ کتاب الصیام :

از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) سؤال شد :

قال وَسُئِلَ عن صَوْمِ یَوْمِ الإثنین قال ذَاکَ یَوْمٌ وُلِدْتُ فیه وَیَوْمٌ بُعِثْتُ أو أُنْزِلَ عَلَیَّ فیه

از روزه روز دوشنبه که آیا جایز است یا نه ؟ حضرت فرمودند : روز دوشنبه روزی است که من به دنیا آمده ام ، (شما نمی خواهید این روز را روزه بگیرید .) روزی است که قرآن بر من نازل شده و آن روز ، روز بعثت من است .

صحیح مسلم ، چاپ دار الطیبه ، ص ۵۱۹ باب الصیام ، حدیث ۱۱۶۰

آیا پیامبر بزرگوار اسلام (صلی الله علیه و آله) نعوذ بالله به اندازه وهابی ها متوجه نبوده که نباید این کار را انجام دهد و این وهابی ها با وقاحت تمام می گویند : متولد شده باشد ، چه کار مهمی انجام داده که ما بخواهیم برای او جشن بگیریم .

این مطلبی است که در صحیح مسلم بیان شده و رسول خدا(صلی الله علیه و آله) می فرماید در این روز ، روزه بگیرید و روز دوشنبه روزی است که من در آن روز به دنیا آمده ام و این نشانه شادی و سرور است که ما در ادامه استدلال علمای اهل سنت به این روایت را بیان خواهیم کرد .

مطلب بعدی در صحیح بخاری است که سال های قبل هم نشان داده شده ، در کتاب صحیح بخاری ، چاپ دار ابن کثیر بیروت ، طبعه الاولی ۲۰۰۲ م ، حدیث ۵۱۰۲ ، صفحه ۱۳۰۰ :

… وثُوَیْبَهُ مَوْلَاهٌ لِأَبِی لَهَبٍ کان أبو لَهَبٍ أَعْتَقَهَا فَأَرْضَعَتْ النبی (ص) فلما مَاتَ أبو لَهَبٍ أُرِیَهُ بَعْضُ أَهْلِهِ بشرحیبه قال له مَاذَا لَقِیتَ قال أبو لَهَبٍ لم أَلْقَ بَعْدَکُمْ غیر أَنِّی سُقِیتُ فی هذه بِعَتَاقَتِی ثُوَیْبَهَ

( این روایت در خصوص ثویبه ، کسی که به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) شیر داد ، است . آقای بخاری این روایت را خلاصه و تقطیع کرده )

ثویبه کنیز ابولهب بود و پیامبر (صلی الله علیه و آله) را شیر داد. زمانی که ابولهب از دنیا رفت ، خانواده او را در خواب دیدند که ( در روایات دیگر عباس بن عبد المطلب است ) وضعیت بسیار بدی دارد . از او سؤال کردند که چه چیزی دیدی . ابو لهب گفت : بعد از شما چیزی ندیدم غیر از این که به خاطر آزاد کردن ثویبه که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) را شیر داده بود ، خداوند مرا آب گوارا می دهد .

صحیح بخاری ، باب النکاح ، چاپ دار الفکر بیروت ، حدیث ۵۱۰۲ ، ص ۱۳۰۰ و ۱۳۰۱

در روایت بعدی مشخص می شود که منظور چیست.

همین مطلب به صورت مفصل تر در کتاب جامع الاصول فی احادیث الرسول ، تألیف ابن اثیر جزری ، با تحقیق عبد القادر الارنوؤط ، جلد ۱۱ ، صفحه ۴۷۷ بیان می کند :

وزاد رزین فی روایه ، قال عروه : ( وثویبه مولاه أبی لهب . وکان أعتقها حین بَشَّرته بمیلاد رسول الله – (ص) – . فأرضَعَتْ رسول الله – (ص) – . فلما مات أبو لهب کافرا ، رآه العباس فی المنام بعدما أسلمَ العباسُ بشرِّ حیبه ، فقال له : ماذا لقیت ؟ قال : لم ألق خیرا بعدکم ، غیر أنی سُقیت – أو قال : أُسْقَى فی هذه ، یعنی : نُقْرَه إِبهامیه – کل لیله اثنین بعتاقتی ثویبه .

عروه می گوید : ثویبه کنیز ابولهب بود . زمانی که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) به دنیا آمد ،  به ابو لهب ، عموی پیامبر (صلی الله علیه و آله) که خداوند او را در قرآن نفرین کرده ، بشارت میلاد آن حضرت را داد . ابولهب هم او را آزاد کرد . ثویبه ، رسول خدا (صلی الله علیه و آله) را شیر داد تا این که ابولهب در حالی که کافر بود از دنیا رفت . عباس بعد از مسلمان شدن او را در خواب دید که وضعیت بدی داشت . از او پرسیدند که بر تو چه گذشت ؟ گفت : بعد از شما خیری ندیدم مگر این که آب گوارا نوشیدم . یا این که گفته به خاطر این که ثویبه را به خاطر بشارت به میلاد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) داد آزاد کردم ، درهر شب دوشنبه از بین دو انگشتم آب گوارا می نوشم .

جزری ، ابن اثیر ، جامع الاصول فی الاحادیث الرسول ، با تحقیق عبد القادر الارنؤوط ، ج ۱۱ ، ص ۴۷۷

این جشن خداوند است که در هر هفته روز دوشنبه این جشن را می گیرد . البته مسلمانان و شیعیان پیامبر (صلی الله علیه و آله) را دوست دارند و در روز دوشنبه دعاهایی دارند که با خواندن آن دعا جشن می گیرند . خداوند در هر دوشنبه ابو لهب را به خاطر این کار ، از عذابش می کاهد و آب گوارا به او می دهد .

آیا خداوند نعوذ بالله به اندازه محمد بن عبد الوهاب و پیروانش نمی فهمید که این کار شرک و بدعت است .

مجری :

کلیپی در خصوص همین روایت آماده شده که یکی از کارشناسان وهابی اعتراف کرده که شیعه و سنی سالروز میلاد با سعادت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) را جشن می گیرند و تتمه ای که بیان می کند .

کلیپ ۳ ):

شیعه و سنی ولادت پیامبر (صلی الله علیه و آله ) را جشن می گیرند اما این عمل بدعت و از اعمال مشرکین است .

کارشناس وهابی :

به ما می گویند شما سالگرد گرفتید ولی زمانی که شیعه برای میلاد رسول خدا (صلی الله علیه و آله جشن می گیرند ، می گویید سالگرد بدعت است . منظور شما چیست ؟

برادر محترم نه شیعه ها که سنی ها همین کار را می کند . برادران اهل سنت ۱۲ ربیع الاول و برادران شیعه ۱۸ ربیع الاول را می گیرند . در رابطه با سالگرد و جشن و این ها ، برای همه جایز نیست و بدعت است فرقی نمی کند .

کارشناس وهابی :

خدا و پیامبر (صلی الله علیه و آله) از مشرکین بیزار است .بسیاری از این مشرکین برای ما مولودیه می خوانند ، دعای جشن پیامبر (صلی الله علیه و آله) می خوانند . می گویم خدا و پیامبر (صلی الله علیه و آله) از مشرکین بیزارند ، تو بی خود نگو محبت پیامبر (صلی الله علیه و آله) ، محبت صحابه ، محبت اهل بیت (علیهم السلام) در سینه من است . چرا که خدا و پیامبر (صلی الله علیه و آله) از مشرکین بیزار هستند .

مجری :

دیدیم که اعتراف کردند شیعه و سنی روز میلاد با سعادت پیامبر (صلی الله علیه و آله) را جشن می گیرند ؛ اما هر کدام یک تعبیر خاص به کار می برند ، یکی مبتدع می نامد و دیگری مشرکین . خداوند می گوید از مشرکین بیزار هستند . یعنی می خواهند بگویند که این عمل شما شرکی است و مشرک می شوید. جالب است که به بحث صحابه اشاره می کند که نگویید ما صحابه را دوست داریم با این حال احتفال کنید . اهل سنت اگر این کار را بکنند ، از دیدگاه وهابیت مشرک است .

استاد یزدانی :

استدلال علمای اهل سنت به روایت صحیح بخاری

۱ ) محمد قسطلانی

تعدادی از علمای اهل سنت کسانی که تصریح کرده‌اند که احتفال جایز است و به روایت صحیح بخاری استدلال کرده‌اند. در کتاب المواهب اللدنیه بالمنح المحمدیه ، تألیف علامه احمد بن محمد قسطلانی ، متوفای ۹۲۳ هـ ، با تحقیق صالح احمد شامی ، چاپ مکتب الاسلامی بیروت ، جلد اول ، صفحه ۱۴۵ :

فان قلت  : إذا قلنا بانه الصلاه  ولد لیلا ، فأیما افضل لیله القدر أو لیله مولده علیه الصلاه والسلام افضل من لیله القدر أجیب بأن لیله مولده صلی الله علیه وسلم ؟

اجیب : بان لیله مولده افضل من لیله القدر من وجوه ثلاثه : أحدها إن لیله المولد لیله ظهوره ’ ولیله القدر معطاه له وما شرف بظهور ذات المشرف من اجله اشرف ، مما شرف سبب ما اعطیه ولا نزاع فی ذلک فکانت لیله المولد بهذا الاعتبار افضل .

الثانی : إن لیله القدر شرفت بنزول الملائکه فیها ولیله المولد شرفت بظهوره فیها ومن شرفت به لیله المولد افضل ممن شرفت به لیله القدر على الأصح المرتضى فتکون لیله المولد افضل .

الثالث : إن لیله القدر وقع التفضیل فیها على أمه محمد ولیله المولد الشریف وقع التفضیل فیها على سائر الموجودات فهو الذی بعثه الله رحمه للعالمین فعمت به النعمه على جمیع الخلائق فکانت لیله المولد اعم نفعا فکانت افضل …

اگر کسی سؤال کند که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در شب به دنیا آمده ، شب قدر که برابر با هزار شب است ، افضل است یا شب ولادت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) ؟

پاسخ می دهد که شب ولادت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) بهتر از شب قدر است به سه دلیل ….

در صفحه ۱۴۷ بیان می کند :

 

قال ابن جزری : فإذا کان أبو لهب الکافر الذی نزل القرآن بذمه جوزی فی النار بفرحه لیله مولد النبی صلى الله علیه وسلّم به فما حال المسلم الموحد من أمه النبی صلى الله علیه وسلّم یسر بمولده ویبذل ما تصل إلیه قدرته فی محبته صلى الله علیه وسلّم ؟ لعمری إنما یکون جزاؤه من الله الکریم أن یدخله بفضله جنات النعیم .

باز در صفحه بعد سخن خود آقای قسطلانی را نقل می کند :

ثم لا زال أهل الإسلام یحتفلون فی شهر مولده علیه السلام ویعلمون الولائم ، ویتصدقون فی لیالیه بأنواع الصدقات ویظهرون السرور ویزیدون فی المبرات ویعتنون بقراءه مولده الکریم …

ومما جرب من خواصه انه امان فی ذلک العام …

فرحم الله امرءا اتخذ لیالی شهر مولده المبارک اعیادا لیکون اشد عله علی من فی قلبه مرض واعیا داء.

در این بحث شیردادن رسول خدا (صلی الله علیه و آله) توسط ثویبه است که بشارت میلاد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) را به ابولهب داد و ابولهب او را آزاد کرد . ابولهب را بعد از مرگ در خواب دیدند ، از احوالش پرسیدند . گفته که من در آتش جهنم هستم مگر شب های دوشنبه که عذاب من تخفیف می یابد و از بین دو انگشتم آب گوارا می خورم . این تخفیف عذاب هم به خاطر آزاد کردن ثویبه    در زمان تولد پیامبر (صلی الله علیه و آله) بود و این که او به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) شیر داد .

این سخن آقای قسطلانی بود که به این روایت استدلال کرده بود .

شمس الدین محمد دمشقی معروف به جزری می گوید : اگر ابولهب کافر ، کسی که خداوند مذمت او را در قرآن بیان کرده ، به خاطر شادی در شب ولادت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در آتش جهنم جایزه می گیرد ، وضعیت مسلمانان موحدی که در میلاد رسول خدا جشن می گیرند و شادی می کنند ، چیست ؟

قسم می خورم به جانم که خداوند جزای کسی را که در میلاد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) جشن می گیرد این است که همه را به جنات نعیم داخل می کند .

…. مسلمانان همیشه ماه ولادت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) را جشن می گرفتند . ولیمه می دادند ، در شب ولادت آن حضرت انواع صدقات را می دادند . شادی می کردند و خیرات زیادی را می دادند و قرآن زیاد می خوانند ند و برکات آن را هم می دیدند .

روز ولادت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) روز امان است . خدا رحمت کند انسانی را که شب ولادت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) را عید بگیرد تا این که دردی باشد بر قلب های مریضی که جشن گرفتن برای رسول خدا (صلی الله علیه و آله) را حرام می دانند . ( حتما آقای قسطلانی سخن ابن تیمیه را شنیده که این سخن را گفته )

قسطلانی ، احمد بن محمد ، المواهب اللدنیه فی المنح المحمدیه ، متوفای ۹۲۳ هـ ، با تحقیق صالح احمد شامی ، چاپ مکتبه اسلامی بیروت ، ج ۱ ، ص ۱۴۵ به بعد

این سخن علمای اهل سنت است در حالی که علمای وهابی آن را شرک و کفر می دانند . اهل سنت یک طرف و وهابیت طرف دیگر هستند یا به عبارت دیگر  وهابیت تافته کاملا جدا بافته می باشند .

ما جشن می گیریم اما نه حب لرسول الله  ، فقط می خواهیم که وهابیت را عصبانی بکنیم ، باز هم این ارزش دارد ؛ چون اگر حبه لله و لرسوله نباشد ، بغضا لشیطان است .

مجری :

یکی از کسانی که در شبکه های وهابی سخنرانی های زیادی از او پخش می کنند و کارشناسان آن با افتخار خود را از شاگردان او می خوانند ، آقای ضیایی است . ایشان هم در این باره سخنان جالبی را بیان کرده است .

کلیپ ۴ ) :

خوشحالی ابولهب در مولد رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) باعث کم شدن عذاب او شد

شیخ محمد ضیایی ، مدرس کارشناسان وهابی :

مدتی بعد از مرگ ابولهب کسی نزد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) آمد و گفت : یا رسول الله من دیشب ابو لهب را در خواب دیدم . حضرت مثل کسی که منتظر بیان این خواب بود ، گفتند : ابو لهب در چه حالی بود ؟ مرد گفت : یا رسول الله من ابو لهب را در وسط دریایی از آتش دیدم . سعی کردم به او نزدیک شوم ؛ ولی نمی شد . اما او زمانی که مرا دید ، به طرفم آمد تا جایی که من در وسط آتش صدای او را می شنیدم . سؤال کردم در چه وضعی هستی ؟

گفت : این است که می بینی . گفتم : خویشاوندی با رسول خدا (صلی الله علیه و آله) سودی به تو نرساند ؟ گفت: نه هیچ کمکی نکرد ، به جز این که روز دوشنبه آب خنکی را به من می دهند . گفتم : چرا ؟ به چه علت ؟

گفت : چون در روز دوشنبه که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) به دنیا آمد ، من آن کنیزی را که بشارت تولد آن حضرت را داد ، آزاد کردم و شتر ها را کشتم و به مردم و فقرای  مکه غذا دادم .

به خاطر همین که آن کنیز را آزاد کردم و فقرا را غذا دادم ، در روز دوشنبه مرا سیراب می کنند .

مجری :

این هم استناد استاد کارشناسان وهابی به روایت صحیح بخاری برای احتفال بود که استاد یزدانی به زیبایی آن را بیان کردند .

استاد یزدانی :

بسیار عجیب است از آقای ضیایی با این همه شاگرد وهابی که دارد ؛ ولی نتوانسته این مسئله را کتمان کند و مجبور شده که روایت صحیح بخاری را به مردم توضیح دهد . البته مطالبی هم به این روایت اضافه کرده بود از جمله این که شتر ها کشته که بنده این مطلب را در روایت ندیدم و تنها کاری که کرده بود همان آزادی کنیزش ، ثویبه بود .

۲ ) ابن الحاج

یکی دیگر از علمای اهل سنت ابن الحاج است که در کتاب المدخل ، جلد ۲ ، چاپ مکتبه دار التراث قاهره ، ایشان در کتاب خود فصلی را با عنوان فصل فی المولد باز کرده :

… فکان یجب أن یزاد فیه من العبادات والخیر شکرا للمولى سبحانه وتعالى على ما أولانا من هذه النعم العظیمه وإن کان النبی صلى الله علیه وسلم لم یزد فیه على غیره من الشهور شیئا من العبادات وما ذاک إلا لرحمته (ص) بأمته ورفقه بهم لأنه علیه الصلاه والسلام کان یترک العمل خشیه أن یفرض على أمته رحمه منه بهم کما وصفه المولى سبحانه وتعالى فی کتابه حیث قال بالمؤمنین رءوف رحیم لکن أشار علیه الصلاه والسلام إلى فضیله هذا الشهر العظیم بقوله علیه الصلاه والسلام للسائل الذی سأله عن صوم یوم الاثنین فقال له علیه الصلاه والسلام ذلک یوم ولدت فیه فتشریف هذا الیوم متضمن لتشریف هذا الشهر الذی ولد فیه فینبغی أن نحترمه حق الاحترام ونفضله بما فضل الله به الأشهر الفاضله .

فانظر رحمنا الله وإیاک إلى ما خص الله تعالى به هذا الشهر الشریف ویوم الاثنین ألا ترى أن صوم هذا الیوم فیه فضل عظیم لأنه (ص) ولد فیه فعلى هذا ینبغی إذا دخل هذا الشهر الکریم أن یکرم ویعظم ویحترم الاحترام اللائق به وذلک بالاتباع له (ص) فی کونه علیه الصلاه والسلام کان یخص الأوقات الفاضله بزیاده فعل البر فیها وکثره الخیرات .

در ابتدا می گوید : که بعضی از اهل سنت کار بسیار بدی می کنند که طبل می زنند ، موسیقی پخش می کنند و می خوانند ( این سخن بسیار خوبی است ؛ چون نهی از منکر کرده است .)

بلکه باید در این روز عبادات خود را زیاد کنیم تا شکر خداوند را به  جای آوریم که خدایا از تو تشکر می کنیم که این نعمت بسیار عظیم را به ما بخشیدی .

درست است که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) عبادت مخصوصی را برای این روز قرار نداده ؛ چون آن حضرت بر امت خود مهربان بودند که شاید مردم نتوانند آن واجب  را انجام دهند و عقاب شوند . لکن اشاره کرده به فضیلت این ماه بزرگ در جایی که پاسخ آن سؤال کننده را دادند که روز دوشنبه را حتما روزه بگیرید . این روز ، روزی است که من به دنیا آمده ام  . شرافت این روز متضمن شرافت این ماه است که در آن به دنیا آمده ام .

پس باید این روز را احترام کنیم به خاطر حقی که بر گردن ما دارد و این ماه را بر ماه های دیگر فضیلت بدهیم .

خداوند ما و شما را رحمت کند که به این روز شریف توجه می کنیم . مگر شما (وهابی ها ) توجه ندارید که روز گرفتن در روز دوشنبه ثواب زیادی دارد ؛ چون پیامبر (صلی الله علیه و آله) در روز دوشنبه به دنیا آمده .

بنابراین شایسته است ماه ربیع الاول که وارد می شود ، این ماه را گرامی بداریم و احترام کنیم و از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) پیروی نماییم .

ابن الحاج ، ابوعبدالله محمد بن محمد بن محمد العبدری الفاسی المالکی ، المدخل ، ج ۲ ، چاپ دار التراث قاهره ، ص ۲ به بعد

این هم سخن یکی دیگر از علمای اهل سنت که صراحتا می گوید باید روز میلاد با سعادت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) را جشن بگیریم .

۳ ) ابی شامه شافعی

ایشان هم از علمای اهل سنت و متوفای سال ۶۶۵ هـ می باشد که در کتاب الباعث علی انکار البدع والحوادث ، تألیف شیخ شهاب الدین ابی محمد عبد الرحمن بن اسماعیل بن ابراهیم معروف به ابی شامه شافعی ، چاپ نهضه الحدیث ، صفحه ۲۱ :

ومن أحسن ما ابتدع فی زماننا من هذا القبیل ما کان یفعل بمدینه اربل جبرها الله تعالى کل عام فی الیوم الموافق لیوم مولد النبی (ص) من الصدقات والمعروف واظهار الزینه والسرور فان ذلک مع ما فیه من الاحسان إلى الفقراء مشعر بمحبه النبی ’…

از بهترین چیز هایی که در زمان ما در شهر اربل عراق ابداع شد ، این است که هر سال مردم در روز ولادت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) جشن می گیرند ، صدقه می دهند ، کارهای خوب می کنند ، به فقرا احسان می کنند ، همه این کارها را هم به خاطر محبتی که به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) دارند ، انجام  می دهند .

ایشان فقط شهر اربل را دیده ، در صورتی که قطعا این جشن گرفتن برای مسلمان ها بوده و هست.

مجری :

یکی از این آقایان وهابی شبهه ای را مطرح کرده بود که چرا باید برای روز میلاد رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) جشن بگیریم ؟ کلیپ ایشان را با همدیگر می‌بینیم.

کلیپ ۵ ) :

کارشناس وهابی شبکه وهابی کلمه :

متأسفانه مذهب شیعه بر اساس کینه بنا شده است . همیشه می خواهد بد بختی های اسلام را آشکار کنند . من فکر می کردم که این ها جشن ندارند ، جشن آن چیست ؟ روز تولد حضرت علی ، روز تولد امام زمان .

این که هنر نیست ، هر انسانی متولد می شود .

مجری :

از طرفی می گویند چرا جشن می گیرند ؟ از طرف دیگر می گویند که این ها جشن ندارند ، جشن آن ها روز تولد امیر المؤمنین (علیه السلام) است . مگر هنر است که حضرت علی (علیه السلام) در آن روز به دنیا آمده ؟

ببینیم همین آقا در شب سالگرد شبکه وهابی کلمه چه گفته و چه پاسخی در آن جمع شدن در سالگرد شبکه ، داده است ؟

کلیپ ۶ ) :

کارشناس وهابی :

ما سالگرد نداریم اما به خاطر فضل الله و نعمت الله را یاد آوری کنید ، این جلسات را برگزار می کنید . عرض کنم حضور شما که یاد حدیثی از عایشه افتادم که از پیامبر (صلی الله علیه و آله) در کتاب سنن ابن ماجه نقل می کند :

کان رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم اذا ما یحب یقول او قال الحمدلله الذی بنعمته تتم الصالحات

یعنی یک نعمت الله بوده بر ما .

مجری :

شما برای شبکه ای که کارش انحراف مردم ، تقویت داعش و دزدیدن پول های شبکه های دیگر ، است ، شکرانه نعمت را به جا می آورید . اگر ما بخواهیم در سالروز ولادت به خاطر شکرانه نعمت ولادت نبوت یا به شکرانه ولادت امیرالمؤمنین (علیه السلام) جشن بگیریم ، چه اشکالی دارد ؟ البته شاید ولادت نبی مکرم اسلام (صلی الله علیه و آله) را نعمت نمی دانید ؟

این پاسخی است که خودتان به خودتان داده اید ؛ چون بینش و عقل نزد شما هیچ جایگاهی ندارد به چنین تناقض گویی هایی مجبور می شوید .

استاد یزدانی :

جالب است این کارشناس وهابی می گفت چرا ما باید روز ولادت جشن بگیریم ، مگر حضرت علی (علیه السلام) هنر کرده که به دنیا آمده ؟ چه استدلالی را بیان کرد !!!!

امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام) هنر نکرده ؛ اما خلقت امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام) بزرگترین معجزه خداوند است ، میلاد با سعادت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) بزرگترین نعمت و معجزه خداوند است . کسی که امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام) را بشناسد ، می داند که رسول الله (صلی الله علیه و آله) و امیرالمؤمنین (علیه السلام) چه معجزه ای هستند .

از معجزه های بزرگ و از نشانه های عظمت الهی ، خلقت چنین افرادی است و ما خداوند را به خاطر این نعمت ها شبانه روز و لحظه به لحظه شکرگذاری کنیم ، باز هم کم است .

۴ ) جلال الدین سیوطی

باز یکی دیگر از کسانی که تلاش بسیار زیادی کرده در مشروعیت جشن گرفتن برای میلاد با سعادت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) ، جلال الدین سیوطی است .

در کتاب الحاوی الفتاوی ، تألیف جلال الدین عبد الرحمن بن ابی بکر بن محمد سیوطی ، جلد ۱ ، چاپ دار الکتب العلمیه بیروت ، صفحه ۱۸۹ :

فقد وقع السؤال عن عمل المولد النبوی فی شهر ربیع الأول ما حکمه من حیث الشرع ؟ وهل هو محمود أو مذموم ؟ وهل یثاب فاعله أولاً ؟ .

والجواب : عندی أن أصل عمل المولد الذی هو اجتماع الناس وقراءه ما تیسر من القرآن وروایه الأخبار الوارده فی مبدأ أمر النبی صلى الله علیه وسلّم وما وقع فی مولده من الآیات ثم یمد لهم سماط یأکلونه وینصرفون من غیر زیاده على ذلک هو من البدع الحسنه التی یثاب علیها صاحبها لمافیه من تعظیم قدر النبی صلى الله علیه وسلّم وإظهار الفرح والاستبشار بمولده الشریف …

سؤال می شود که ما روز میلاد با سعادت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) را جشن بگیریم یا نه ؟

جواب می دهد : نظر من این است که در روز ولادت مردم را جمع کنیم ، قرآن بخوانیم (که همان طور می بینیم در ایام میلاد با سعادت حضرت مسابقات قرآنی برگزار می شود که کار بسیار خوب و شایسته ای است . ) روایاتی که از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) نقل شده را بخوانیم و اتفاقاتی را که در زمان رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) افتاده برای مردم یاد آوری کنیم . (این که در زمان ولادت حضرت ، طاق کسری شکست . آتشکده فارس خاموش شد ، دریاچه ساوه خشک شد ….. همه این ها از عظمت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله ) است ) و بعد از آن غذا بخوریم .

این جشن گرفتن از بدعت های حسن است که خداوند به خاطر تعظیم رسول خدا (صلی الله علیه و آله) و اظهار شادی و فرحی که می کنیم ، ثواب زیادی می دهد .

سیوطی با آن مقام علمی که بهترین کتاب های اهل سنت در درایه ، تفسیر ، رجال …. را دارد، جشن ولادت را جایز می‌داند . یعنی ایشان نفهمیده و شما آقای بن باز و آقای آل الشیخ فهمیده اید ؟

در ادامه شبهه آقای فاکهانی را بیان می کند که به دلائلی آن را بدعت می داند . در رد سخن آقای فاکهانی ، در رد آن سخن آقای شافعی را بیان می کند :

عن الشافعی قال : المحدثات من الأمور ضربان : أحدهما ما أحدث مما یخالف کتاباً أو سنه أو أثراً أو إجماعاً فهذه البدعه الضلاله ، والثانی ما أحدث من الخیر لا خلاف فیه لواحد من هذا ، وهذه محدثه غیر مذمومه ، وقد قال عمر رضی الله عنه فی قیام شهر رمضان : نعمت البدعه هذه یعنی أنها محدثه لم تکن وإذ کانت فلیس فیها رد لما مضى هذا آخر کلام الشافعی …

وقد سئل شیخ الإسلام حافظ العصر أبو الفضل أحمد بن حجر عن عمل المولد فأجاب بما نصه : أصل عمل المولد بدعه لم تنقل عن أحد من السلف الصالح من القرون الثلاثه ولکنها مع ذلک قد اشتملت على محاسن وضدها ، فمن تحرى فی عملها المحاسن وتجنب ضدها کان بدعه حسنه وإلا فلا …

فیستفاد منه فعل الشکر لله على ما من به فی یوم معین من إسداء نعمه أو دفع نقمه ، ویعاد ذلک فی نظیر ذلک الیوم من کل سنه ، والشکر لله یحصل بأنواع العباده کالسجود والصیام والصدقه والتلاوه ، وأی نعمه أعظم من النعمه ببروز هذا النبی نبی الرحمه فی ذلک الیوم….

: وقد ظهر لی تخریجه على أصل آخر وهو ما أخرجه البیهقی عن أنس أن النبی صلى الله علیه وسلّم عق عن نفسه بعد النبوه مع أنه قد ورد أن جده عبد المطلب عق عنه فی سابع ولادته والعقیقه لا تعاد مره ثانیه ، فیجعل ذلک على أن الذی فعله النبی صلى الله علیه وسلّم إظهار للشکر على إیجاد الله إیاه رحمه للعالمین وتشریع لأمته کما کان یصلی على نفسه لذلک فیستحب لنا أیضاً إظهار الشکر بمولده بالاجتماع وإطعام الطعام ونحو ذلک من وجوه القربات وإظهار المسرات …

أن أبا الطیب محمد بن إبراهیم السبتی المالکی نزیل قوص أحد العلماء العاملین کان یجوز بالمکتب فی الیوم الذی فیه ولد النبی صلى الله علیه وسلّم فیقول : یافقیه هذا یوم سرور اصرف الصبیان فیصرفنا ، وهذا منه دلیل على تقریره وعدم إنکاره …

کار هایی هایی که ابداع می شود دو قسم است : یکی از آن ها مخالف کتاب و سنت و اجماع است که آن ها درست نمی باشد . دسته دوم کارهایی است که مخالف کتاب و سنت و اجماع نیست مثل نماز تراویه است که عمر برای اولین بار در ماه رمضان نماز تراویه را به جماعت خواند و گفت : عجب بدعت خوبی است .

تراویح اگر بدعت خوبی است ، چرا جشن گرفتن برای میلاد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) بدعت خوب نباشد ؟ این هم بدعت خوبی است .

نماز تراویح را نه رسول خدا (صلی الله علیه و آله) خوانده و نه صحابه دیگر و نه ابوبکر حتی خود عمر هم نخوانده ، طبق تصریحی که خود اهل سنت دارند و ما این مدارک را در ماه مبارک رمضان نشان دادیم . اگر خودش می خواند ، باید خودش امام جماعت بود نه ابی ابن کعب و سایرین ؛ اما با این حال می گوید : بدعت خوبی است . آقای عینی هم در شرح صحیح بخاری تصریح کرده که خودش نماز نخوانده است .

سپس سخن ابن حجر عسقلانی را بیان می کند که گفته :

جشن گرفتن برای میلاد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) بدعت است . قبل از این صحابه و سلف انجام نداده اند . در این ولادت هم کار های خوب انجام می شود و هم کارهای بد انجام می شود . اگر کسی در ولادت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) کارهای خوب انجام دهد و از کارهای بد دوری نماید ، این بدعت خوبی است و اگر کارهای بد انجام دهد ، این بدت خوبی نیست .

از همه این ها استفاده می شود که به خاطر شکر خداوند و این نعمت باید جشن بگیریم .

بله ، ما هم همین را می گوییم اگر کسی در روز ولادت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) کارهای بد انجام دهد ، مثلا بخواهد فلان شادی بد را انجام دهد ، این حرام است و نباید انجام دهد .

در آخر هم استدلال دیگری را بیان می کند :

می گوید : من یک اصل دیگری را پیدا کردم که بیهقی از  انس  نقل کرده که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) بعد از نبوت برای خود عقیقه انجام داد ، با این که جد بزرگوارشان عبد المطلب در روز هفتم ولادت آن حضرت را عقیقه انجام داده بود . با این حال بعد از نبوت ، در روز ولادت ، عقیقه را انجام داد . دلیل این کارشان چه بود ؟ برای این که خدا را شکر کند از این که ایشان را خلق کرده و می خواست این کار را برای امتش تشریع کند . شما هم این کار را انجام دهید . مستحب است که هر کس در روز ولادت خودش برای خود گوسفند قربانی کند ، اطعام دهد ، مردم را جمع کند و شادی کنند . برای این که بگوید خدایا من در روز ولادتم جشن می گیرم تا از تو به خاطر این که من را آفریدی ، شکر می کنم .

این کار را هم چند بار انجام دادند که روایات آن با سند صحیح در مقاله ای که در سایت تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف ) قرار داده ایم .

خدایا شکر که من را خلق کردی تا مسلمان باشم ، نعمتی برای دیگران باشم . خدا را شکر می کنم به خاطر این که من را آفریدی تا از پیروان امیر المؤمنین (علیه السلام) باشم .آیا می تواند این جشن گرفتن قربه الی الله باشد؟ تشکر از خداوند ارزش دارد یا نه ؟ این سخن آقای سیوطی است که مطالبی را از کتب دیگر نقل می کند . روایت ابولهب را بیان می کند و ادامه می دهد :

یکی از علمای اهل سنت به نام اباطیب محمد بن ابراهیم سبتی مالکی ، در روز میلاد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) دانش آموزان را تعطیل می کرد و به آن ها می گفت که امروز ، روز جشن است .

این هم دلیل می شود که جشن گرفتن برای میلاد با سعادت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) جایز است .

سیوطی ، جلال الدین عبدالرحمن بن ابی بکر بن محمد ، حاوی الفتاوا ، ج ۱ ، چاپ دار الکتب العلمیه بیروت ، ج ۱ ، ص ۱۸۹ به بعد

آقای سیوطی مطالب دیگری را هم در کتاب حسن المقصد فی عمل المولد خود نیز بیان کرده که در این کتاب اقوال علما از جمله ابن حجر و سخاوی را که از علمای بزرگ است را به صورت مفصل نقل کرده :

قول الامام السخاوی : ولو لم یکن فی ذلک الا ارغام الشیطان وسرور اهل الایمان من المسلمین لکفی ، واذا کان اهل الصلیب اتخذوا مولد نبیهم عیدا اکبر ، فاهل الاسلام اولی بالتکریم واجدر …

امام سخاوی نقل می کند که اگر جشن گرفتن برای میلاد با سعادت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فقط به خاطر مخالفت با شیطان باشد و این که مسلمانان و اهل ایمان شاد باشند ، برای مشروعیت این کار کفایت می کند . مسیحیان در روز میلاد پیامبرشان ، از اعیاد بزرگ آن ها محسوب می شود ؛ پس مسلمان ها چرا این کار را انجام ندهند .

سیوطی ، جلال الدین محمد ، حسن المقصد فی عمل المولد ، چاپ دار الکتب العلمیه بیروت ، ص ۱۶

در ادامه سخن فتح الله بنانی و آقای قسطلانی را بیان می کند . قول الامام بن عباد را هم نقل می کند :

واما مولد والذی یظهر لی انه من اعیاد المسلمین وموسم من مواسمهم ، وکل ما یفعل فیه مما یقتضیه وجود الفرح والسرور بذلک المولد المبارک من ایقاد الشمع وامتاع البصر والسمع والتزین بلبس فاخر الثیاب ورکوب فاره الدواب ، امر مباح لاینکر علی احد ، قیاسا علی غیره من اوقات الفرح .

جشن میلاد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) از اعیاد مسلمانان است . در آن روز شادی می کنند ، شمع روشن می کنند ، لباس نو می پوشند . همه این ها مباح است چون در روز های دیگر هم مباح است .

سیوطی ، جلال الدین محمد ، حسن المقصد فی عمل المولد ، ص ۱۷

آقای مولوی عبد الحمید ، از علمای اهل سنت ایران هم روز با سعادت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) را جشن می گیرد . این مطلب در سایت شخصی ایشان ، پایگاه اطلاع رسانی مولانا عبد الحمید بیان شده است .

ایشان بحث هفته وحدت را مطرح می کند که وحدت مسلمانان یکی از دستاورد های بزرگ رسول خدا (صلی الله علیه و آله) است . در سخنرانی که انجام دادند ، گفتند :

این رحمت الله متعال است که ملت مسلمان در هر جایی که هستند میلاد پیامبر رحمت و پیامبر صلح و دوستی را با یاد آن حضرت و سنت های ایشان ، جشن می گیرند .

سایت اطلاع رسانی حضرت شیخ الاسلام مولوی عبد الحمید

ایشان هم از دیدگاه شبکه های وهابی ، بدعت گذار و مشرک است . آیا مولوی عبد الحمید به اندازه کارشناسان وهابی نمی فهمد ؟

مجری :

این آقایان وهابی در ایام میلاد با سعادت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله ) هیچ اشاره ای به این موضوع ولادت و احتفال نکردند . اما یکی از کارشناسان این ها در یکی از برنامه ها به نکته جالبی اشاره کرده است .

کلیپ ۷ ) :

اعلام سالروز تولد کارشناس وهابی توسط خودش در برنامه زنده !!!

کارشناس وهابی :

سال ، سال ۲۰۱۴ میلادی است و امروز هم روز تولد من است .

گر بزرگی به کام شیر در است               رو خطر کن زکام شیر بجوی

یا بزرگی و نعمت و جاه                      یا چو مردان ، مرد رویا روی

مجری :

شما به چه نیتی آمدید و روز تولد خود را بیان کردید ، به همان نیت روز میلاد نبی مکرم اسلام (صلی الله علیه و آله) را در هر روزی که از نظر شما درست است ، اعلام کنید . تبرکا یک روایت از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) بخوانید و حال و هوای برنامه خود را عوض کنید . چرا این کار را نمی توانید  انجام دهید ؟  چون بغض اهل بیت (علیهم السلام) را در سینه دارید و تا این بغض در سینه شما است ، نمی توانید برای میلاد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) جشن بگیرید . این هم برخورد وهابی با جشن گرفتن در ایام میلاد اهل بیت (علیهم السلام) بود .

استاد یزدانی :

مطلب دیگری که در باره وهابیت است جشن گرفتن برای سالروز صدمین سال تأسیس حکومت سوم آن ها است. جشنی که در آن رقص و آواز است و همین ملک عبد الله ، پادشاه فعلی عربستان هم در آن حضور دارد و فیلم های آن در فضای مجازی هم وجود دارد . جشن بسیار عظیمی که در باره آن کتاب های زیادی هم نگارش شده است ، از جمله کتاب تاریخ مکه ، تألیف احمد السباعی ، جلد اول ، در مقدمه کتاب که توسط امیر ریاض ،سلمان عبد العزیز زده شده در صفحه ۵ نقل شده  :

در این روز که روز صد سالگی ورود ملک عبد العزیز و تصرف شهر مکه توسط او و همچنین تأسیس حکومت عربستان سعودی را جشن می گیریم . برای این که بر حکومت عربستان سعودی تأکید کنیم .

پس این جشن صدسالگی را می گیرند برای این که وهابیت را به جهان معرفی کند و از آقای عبد العزیز تشکر کنیم که در این روز شهر ریاض را تصرف کرد و اهل سنت زیادی را کشت و دولت عربستان سعودی را تشکیل دادند!!! .

چطور در جشن صد سالگی این ها سران کشورها را دعوت کرده بودند و با ملک عبد الله رقص شمشیر کردند . مفتیان آن ها از جمله ابن عثیمن که می گوید جشن میلاد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) بدعت است ، در آن روز رقص شمشیر کرد . اما در مورد میلاد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) که رسیدند ، می گویند بدعت و شرک است .

مجری :

سؤال ما از بینندگان عزیز این است که چرا وهابیت جشن گرفتن را برای خود بدعت نمی دانند ؛ ولی به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) که می رسند ، می گویند بدعت و شرک است ؟

تماس بینندگان :

بیننده : ابراهیم از خوزستان ـ شیعه

اگر سالگرد گرفتن بدعت است ، چرا رسول خدا(صلی الله علیه و آله) در روز رهایی حضرت موسی(علیه السلام) از دست فرعون دستور داد که به شکرانه این روز ، روزه بگیرند ؟ این شبکه های وهابی دینشان را از کجا گرفته اند که با رسول خدا (صلی الله علیه و آله) در تضاد هستند ؟ این مسئله را همه می دانند .

استاد یزدانی :

این مطلب در استدلال آقای سیوطی هم بود . زمانی که نبی مکرم اسلام (صلی الله علیه و آله) وارد مدینه شدند ، دیدند که یهودی ها به خاطر عبور حضرت موسی (علیه السلام) از رود نیل جشن گرفته بودند . حضرت فرمودند که حضرت موسی (علیه السلام) فقط پیامبر آن ها نیست ، ما هم باید جشن بگیریم که گفتند ما این روز را روزه می گیریم .

وهابی ها الان هم به دلیل عبور حضرت موسی (علیه السلام) از رود نیل ، روز عاشورا را جشن می گیرند!!! .

مجری :

به نظر شما دلیل این کار وهابی ها چیست ؟

بیننده :

به نظر بنده دین این ها از اسلام نیست و می خواهند از این طریق اسلام را منحرف کنند . هر چیز قانونی را غیر قانونی نشان می دهند و چیز های غیر قانونی را قانونی نشان می دهند .

بیننده : مازیار از پاوه – اهل سنت

بنده کاری با وهابی ها ندارم . آن ها هر چه را که به نفعشان باشد ، می گیرند و هر چه را که به ضررشان باشد ، رها می کنند و می گویند بدعت و شرک است .

بنده دو سؤال داشتم . یکی این که مطلبی را از استاد قزوینی شنیدم که گفتند امام زمان (عجل الله تعالی فرجه ) در تهران ازدواج کردند . فرزند هم دارند و فرزندانشان هم نمی دانند که پدرشان امام زمان (عجل الله تعالی فرجه ) است .  بنده می خواستم به ایشان بگویم که این هم امامزاده در ایران است ، شما که می گویید امام زمان (عجل الله تعالی فرجه ) فرزندان زیادی دارند ، این ها را به شیعیان معرفی کنند که به جای این که به  مرده توسل کنند به امامزاده های زنده توسل کنند .

مجری :

شما توسل به زنده را جایز می دانید ؟

بیننده :

خیر ، جایز نمی دانم .

مجری :

خلیفه دوم که به قبر نبی مکرم اسلام (صلی الله علیه و آله) توسل کردند را چه می کنید ؟ روایتی که با سند صحیح در صحیح بخاری نقل شده و بسیاری از علمای شما به آن استناد کرده اند .

سؤال دوم خود را هم بپرسید .

بیننده :

این فرزندان امام زمان (عجل الله تعالی فرجه ) که خودشان هم امامزاده هستند و نمی دانند ، پدرشان امام زمان است و به یک امامزاده مرده توسل می کنند ، اشکالی ندارد ؟

استاد یزدانی :

در میان صحابه کسانی بودند که طبق اهل سنت پدرشان معلوم نبود ، مثل عمر وعاص که ۵۰ نفر مدعی بودند که پدرش هستند . وضعیت ایشان چگونه است ؟

بیننده :

استاد یزدانی ! من کاری به گذشته ندارم . حرف من با آقای قزوینی است که این صحبت را داشتند.

استاد یزدانی :

آن‌ها صحابه هستند ، چطور به آن ها کاری ندارید . به آقای قزوینی کار داری اما به عمر و عاص کار نداری ؟

بحث ازدواج امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف ) بحثی است بین شیعیان که ما در این رابطه مقاله ای مفصل در سایت تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف ) قرار داده ایم که روایات موافق و مخالف این قضیه را در سایت قرار داده ایم . می توانید به آن مراجعه کنید .

اما اگر سؤال ایشان این است که فرزندان حضرت ایشان را نمی شناسند ، این که بحث تازه ای نیست . فرزندان حضرت پدر خود را دیده ، با اسم و رسم پدرشان را می شناسند اما این که بدانند امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف ) است یا نه که مهم نیست . ما در بین صحابه کسانی را داشتیم که اصلا نمی دانستند پدرشان چه کسی است .

مجری :

به نظر شما کسی که به زنده توسل می کند ، به نظر شما چه حکمی را دارد ؟

بیننده :

من اصلا توسل را قبول ندارم و کسی که توسل می کند ، مشرک و کافر است .

استاد یزدانی:

شما که اهل سنت هستی و توسل را کفر و شرک می دانید ، چطور در صحیح بخاری روایت توسل خلیفه دوم نقل شده و هیچ گونه اعتراضی به آن نشده است .

حدثنا الْحَسَنُ بن مُحَمَّدٍ قال حدثنا محمد بن عبد اللَّهِ الْأَنْصَارِیُّ قال حدثنی أبی عبد اللَّهِ بن الْمُثَنَّى عن ثُمَامَهَ بن عبد اللَّهِ بن أَنَسٍ عن أَنَسِ أَنَّ عُمَرَ بن الْخَطَّابِ رضی الله عنه کان إذا قَحَطُوا اسْتَسْقَى بِالْعَبَّاسِ بن عبد الْمُطَّلِبِ فقال اللهم إِنَّا کنا نَتَوَسَّلُ إِلَیْکَ بِنَبِیِّنَا فَتَسْقِینَا وَإِنَّا نَتَوَسَّلُ إِلَیْکَ بِعَمِّ نَبِیِّنَا فَاسْقِنَا قال فَیُسْقَوْنَ .

از ثمامه بن عبد الله نقل می کند که عمرو بن خطاب زمانی که در مدینه قحطی می شد به عباس بن عبد المطلب متوسل می شدند و می گفت : خدایا ما همیشه به پیامبرت توسل می کردیم و باران می آمد . الان به عموی پیامبرت متوسل می شویم و خداوند هم باران فرستاد .

صحیح بخاری ، ج۱ ، حدیث ۱۰۱۰ ، ص ۳۴۲

شما با این روایت چه کار می کنید ؟

مجری :

مثلا من به شما می گویم آقای یزدانی برای من دعا کنید .

استاد  یزدانی  :

نه این که دعا نیست ، توسل است . طبق گفته علمای اهل سنت اگر می خواست دعا کند که خودش مقام بالاتری داشت . اما چون عموی پیامبر (صلی الله علیه و آله) بود ، به او توسل کرد . توسل به مرده را هم از عایشه همسر رسول خدا (صلی الله علیه و آله) نقل شده که ایشان به قبر مطهر نبی مکرم اسلام (صلی الله علیه و آله) توسل و استغاثه کرد .

این سخن شما بسیار عجیب است ؛ زیرا اگر استغاثه و توسل کفر و شرک بود ، دامن خیلی ها را می گرفت و این به ضرر شما ست .

بیننده  :

به نظر شما الان که فرزندان امام زمان (عجل الله تعالی فرجه ) زنده است ، توسل به زنده جایز تر است یا توسل به امامزاده ای که مرده ؟

مجری :

اولا ما آن ها را نمی شناسیم . دوما زمانی که جایز شد ، زنده و مرده ندارد .

استاد یزدانی :

به نظر شما خلیفه دوم مسلمان است یا کافر ؟

بیننده :

ما کاری به گذشته نداریم . شما چرا فرار می کنید ؟

استاد یزدانی :

این چه حرفی است که شما می گویید اگر کاری به گذشته ندارید ، شما چگونه اسلام خود را ثابت می کنید ؟ من چرا فرار کنم؟ . شما گفتید توسل به زنده کفر است ، عایشه همسر رسول خدا (صلی الله علیه و آله) توسل کرده ، به نظر شما عایشه کافر است یا نه ؟ عمر بن خطاب که به عموی رسول خدا (صلی الله علیه و آله) توسل کرد ، مسلمان بود یا کافر بود ؟

بحث ازدواج امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف ) مربوط به خود ماست و به شما هیچ ارتباطی ندارد . اما توسل یک بحث اعتقادی است ، بحث شرک و کفر است .

بیننده :

بنده باید این مبحث را بررسی کنم ، دو باره با شما تماس می گیرم . سؤال سوم بنده این است که شما که این همه ادعای وحدت دارید ، چرا در آزمون های استخدامی مذهب را می پرسند ؟

استاد یزدانی :

شاید می خواهند به خاطر هفته وحدت از شما تقدیر و تشکر بکنند .

مجری :

از شما خواهش می کنم که بحث جواز توسل را از دیدگاه علمای معاصر اهل سنت هم بیان کنید . ظاهرا این برادر اهل سنت هیچ آشنایی با روایات مربوط به توسل نداشتند .

استاد یزدانی :

ما در هفته های قبل مباحث توسل را مفصل توضیح دادیم . حدود ۱۸۰ نفر از علمای اهل سنت را معرفی کردیم که توسل کرده بودند و حدود چهارده روایت را از کتب اهل سنت خواندیم که توسل کرده بودند :

۱ ) . حضرت آدم (علیه السلام) به رسول خدا (صلی الله علیه و آله)

۲ ).  حضرت هاجر (علیها السلام) به جبرئیل

۳ ) . رسول خدا (صلی الله علیه و آله) به انبیای گذشته

۴ )  . عایشه به قبر رسول خدا (صلی الله علیه و آله)

۵ ) . عمر بن خطاب به عموی رسول خدا (صلی الله علیه و آله)

۶ ) . بلال بن حارث به قبر رسول خدا (صلی الله علیه و آله)

۷ ).  حضرت زینب (علیها السلام) به رسول خدا (صلی الله علیه و آله)

۸ ).  عبد الله بن عباس به ملائکه

۹ ) . عبد الله بن عمر به رسول خدا (صلی الله علیه و آله)

۱۰ ) . امیر المؤمنان به رسول خدا (صلی الله علیه و آله)

۱۱ ). عثمان بن حنیف و آموزش آن به دیگران

۱۲ ) . ابو ایوب انصاری به قبر رسول خدا (صلی الله علیه و آله)

۱۳ ) . عقبه بن حارث به قبر رسول خدا (صلی الله علیه و آله)

۱۴ ).  حضرت عیسی (علیه السلام) به قبر رسول خدا (صلی الله علیه و آله)

این ها همه به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) توسل کرده بودند . علاوه بر این ها صد و هشتاد نفر از علمای اهل سنت را نشان دادم که توسل را جایز می دانستند از جمله ائمه اربعه اهل سنت :

۱ .  نعمان بن ثابت .

۲ . مالک بن انس

۳ . محمد بن ادریس شافعی

۴ . احمد بن محمد بن حنبل

همه این افراد را از کتب اهل سنت حتی از کتب وهابی ها که احمد بن حنبل را از کتاب ابن تیمیه ثابت کردم که قائل به توسل بودند .

اما از علمای معاصر اهل سنت می توان محمد عمر سربازی را نام برد که در یکی از کتاب های خود با عنوان فتاوی منبع العلوم کوه ون ، جلد اول ، صفحه ۱۶۱ به بعد :

حکم توسل به کتاب خدا یا اشخاص

در این جا صراحتا بیان می کند که توسل هم به اشخاص و هم به قرآن کریم جایز است و تصریح می کند که حکم وسیله نزد جمهور اهل سنت و جماعت این است که توسل به قرآن و انبیا و صلحا جایز بلکه موجب مقبولیت دعا و مستحسن است . علامه ابن تیمیه و محمد بن عبد الوهاب همراه معتقدین خود خلاف جمهور رفته اند . مستدل جمهور در مورد این گونه توسل ، تصریحات و اشارات قرآنی و حدیث اند که آیاتی از قرآن کریم و روایاتی را از کتب اهل سنت بیان می کند و استدلال امام شافعی به ابو حنیفه ، که همه این موارد را بیان کرده است .

سربازی ، محمد عمر ، فتاوی منبع العلوم کوه ون ، ج ۱ ، ص ۱۶۱ به بعد

علاوه بر این عبد الرحمن سربازی از علمای معاصری هستند که الان در قید حیات می باشد ، ایشان هم تصریح به جواز توسل کرده اند . در کتاب عقائد اهل سنت  و جماعت در رد وهابیت و بدعت ، تألیف مولانا خلیل احمد سهارنبوری ، با ترجمه و مقدمه عبد الرحمن سربازی ، ( البته نام اصلی کتاب المهند علی المفند بود ) ، در قسمت سؤال سوم و چهارم می گوید :

آیا جایز است که در حین دعا بر رسول الله (صلی الله علیه و آله) بعد از رحلت آن حضرت توسل کرد یا نه ؟

آیا به نظر شما توسل به سلف صالحین اعم از انبیا و صدقین و شهدا و اولیاء خداوند جایز است یا نه ؟

پاسخ داده اند : توسل به انبیاء و صلحاء در دعا جایز است . نزد ما و مشایخ ما توسل به از انبیاء ، صدقین ، شهدا و اولیاء در دعاها چه در حال حیات آن ها و چه بعد از وفات آن ها به این گونه جایز است که در دعا هایش بگوید : پروردگارا من به سوی تو به فلان بزرگوار توسل می کنم که در دعا مرا مستجاب و حاجتم را برآوری یا مشابه این ها کلمات دیگر بگوید چناچه شیخ محمد اسحاق دهلوی بدان تصریح فرموده  .

سهانبوری ، خلیل احمد ، عقائد اهل سنت و جماعت در رد وهابیت و بدعت ، با ترجمه و مقدمه عبدالرحمن سربازی ، س سوم و چهارم

این کتاب را حتی در سایت های وهابی هم می توان پیدا کرد .

مجری :

از شما بینندگان عزیز تشکر می کنیم که تا این ساعت ما را همراهی کردید . امیدوارم استفاده لازم را از این مباحث برده باشید .

اللهم عجل لولیک الفرج

یا علی مدد

خدا یار و نگهدارتان .